น้ำใจธรรม.เนต
สาระธรรม,ความรู้ที่เป็นประโยชน์ => บทความธรรม => ข้อความที่เริ่มโดย: เสรี ลพยิ้ม ที่ ธันวาคม 22, 2013, 02:06:33 pm
-
ทาน - หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
อย่างเราทั้งหลายนี้ยังไม่เคยบำเพ็ญธรรม ก็ต้องตะเกียกตะกาย
ว่าจะทำบุญให้ทานทั้งตระหนี่ถี่เหนียว มีเงิน ๕ บาทแย่งกันวันยังค่ำ
ที่จะเอาไปทำบุญให้ทานสักสิบสลึงนี้แย่งกัน
แย่งกันบางทีสู้กิเลสตัวตระหนี่ถี่เหนียวไม่ได้
มันเอาไปกินหมดทั้ง ๕ บาทหายไปไหนไม่รู้
แต่จะเอาไปทำบุญให้ทานนี้ ๕ บาทนี้แย่งกันสิบสลึง
สุดท้ายอย่างมากก็ได้สิบสลึง
นี่เวลาฝึกหัด ทำคุณงามความดีเบื้องต้น
มันฝืดมันเคือง มันมืด มันดำ มันไม่อยากให้ทาน
การเสียสละเพื่อทำบุญให้ทาน เหมือนจะเอาไปทิ้งลงเหวลงบ่อ
แต่เวลาให้กิเลสไปกลืนนั้น มีเท่าไรหมด ๆ เกลี้ยงหมด
ในกระเป๋าไม่มีแล้วยังจะหามาอีก ๆ ไม่มีคำว่าเสียดาย
ถ้าเป็นเรื่องของกิเลสพาเอาไปใช้ไปถลุง
อำนาจของกิเลสมันมากเป็นอย่างนั้น ทีนี้เราต่อสู้กับมันเรื่อย ๆ
มันไม่อยากให้ทาน เราให้ทาน เอาสู้กันไป ๆ
ต่อไปการให้ทานก็มีกำลังขึ้นมา
การเสาะแสวงหาบุญมีขึ้นมา การเสียสละเริ่มขึ้น ๆ
ต่อไปวันหนึ่ง ๆ ไม่ได้ทำบุญให้ทานอยู่ไม่ได้
มันขัดมันข้องในจิตในใจ
เพราะอำนาจแห่งทานเตือนให้เรารู้เนื้อรู้ตัว
วันไหนไม่ได้ให้ทานวันนั้นรู้สึกไม่สบาย
เช่น เราเคยใส่บาตรวันละองค์ ๆ กี่องค์ก็ตาม
ขาดวันนั้นไปรู้สึกเสียอกเสียใจ
นี่คือ อำนาจแห่งทาน เตือนแล้ว ๆ
ครั้นต่อมา ก็แข็งกล้าขึ้นเป็นลำดับ ๆ
ทีนี้วันหนึ่ง ไม่ได้ให้ทานอยู่ไม่ได้
เป็นอย่างนี้แหละ แล้วเรื่อย ๆ ไป”
ทาน - หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
[คัดจากกัณฑ์เทศน์ของท่านอาจารย์พระมหาบัว ญาณสัมปันโน
ในงานบูชาคุณแผ่นดินไทย ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง
เมื่อวันที่ ๒๑ เมษายน ๒๕๔๔ ]
ที่มา เว็บลารธรรมจักร