น้ำใจธรรม.เนต

สาระธรรม,ความรู้ที่เป็นประโยชน์ => บทความธรรม => ข้อความที่เริ่มโดย: เสรี ลพยิ้ม ที่ ตุลาคม 23, 2014, 11:05:42 am

หัวข้อ: การตักบาตร กับ การให้อาหารแก่ผู้ที่อดอยาก มีกุศลต่างกันอย่างไร
เริ่มหัวข้อโดย: เสรี ลพยิ้ม ที่ ตุลาคม 23, 2014, 11:05:42 am
การตักบาตรแก่พระภิกษุ ผู้ที่มีมากเหลือแล้ว 
กับการให้อาหารแก่ผู้ที่อดอยาก มีกุศลต่างกันอย่างไร
 
 
เมื่อทำบุญให้ทานนั้น บางท่านอาจหวังจะได้ผลบุญมาก ๆ
ถ้าเป็นมนุษย์ก็ขอให้ได้เป็นเศรษฐี ถ้าสิ้นชีวิตไปแล้ว ก็ขอให้เกิดในสวรรค์
แต่จุดประสงค์ของการเจริญกุศล ในพระพุทธศาสนานั้น เพื่อขัดเกลากิเลส
เพราะมีกิเลสมาก จึงทำทุจริต ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ เบียดเบียนกัน
ทุกคนคงไม่อยากเป็นอย่างนั้น คงไม่อยากให้กิเลสของตนเองแรง
ถึงขั้นกระทำกรรมเช่นนั้นลงไป
 
ถ้าไม่เจริญกุศล กิเลสก็มีแต่จะหนาขึ้นทุกวัน เห็นสิ่งที่สวยก็ชอบ
ได้ยินเสียงที่ดีก็พอใจ เท่าไหร่ก็ไม่พอ มีแต่ความปรารถนา
มีแต่ความต้องการเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่เจริญกุศล ก็ย่อมจะมีแต่เพิ่มกิเลส
และสะสมอกุศลมากขึ้น ฉะนั้น ผู้ที่เห็นโทษภัยของอกุศล จึงเจริญกุศล   
เพื่อละอกุศลให้เบาบางลง จะด้วยการเจริญกุศล ทางหนึ่งทางใดก็ตาม

ปัญหาที่ว่าตักบาตรแก่พระภิกษุ ผู้มีมากเหลือแล้ว
กับให้อาหารแก่ผู้อดอยากนั้นมีกุศลต่างกันอย่างไร   
กุศล คือ สภาพธรรมที่ดีงาม จิตใจในขณะที่ให้เป็นจิตที่ดีงาม
ไม่ตระหนี่ ไม่หวงแหน จึงสละได้   

ในขณะที่ให้สิ่งใดนั้น ขอให้สังเกต และพิจารณาจิตใจในขณะนั้นว่า
ต้องไม่มีความหวงแหนติดข้องในวัตถุที่จะให้ เพราะถ้ายังพอใจหวงแหนติดข้อง
ก็ให้ไม่ได้ ฉะนั้น จิตที่สามารถสละวัตถุ ให้เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นได้   
จึงเป็นกุศลจิต

ขณะใดที่กุศลจิตเกิด ขณะนั้นอกุศลจิตก็เกิดไม่ได้
แต่ขณะใดที่กุศลจิตไม่เกิด ขณะนั้นอกุศลจิตก็เกิดพอกพูนเพิ่มขึ้น


เมื่อเข้าใจอย่างนี้แล้วว่า จิตใจในขณะที่ให้นั้นเป็นกุศล 
คือ เป็นจิตที่ดีงาม ทำไมจึงจะต้องเลือก หรือจะต้องคิดว่า
จะให้ใครระหว่าง พระภิกษุที่มีมากเหลือแล้ว กับการให้อาหารแก่ผู้ที่อดอยาก
เมื่อจิตที่ดีงามเกิดขึ้นในขณะนั้น และคิดถึงประโยชน์ของผู้รับแล้วก็ให้ทันที
 
ในขณะที่เห็น พระภิกษุที่มีมากเหลือแล้ว แต่ท่านมีเจตนาที่จะถวายอาหาร
ในเมื่อคนที่อดอยากก็ไม่มีอยู่ในที่นั้น ท่านจะถวายอาหารแก่พระภิกษุไหม     
ซึ่งก็ย่อมแล้วแต่สภาพจิตของแต่ละท่าน ที่กำลังเกิดขึ้นเป็นไปขณะนั้น   
และควรทราบว่า อาหารบิณฑบาตของพระภิกษุนั้น มิใช่สำหรับภิกษุรูปเดียว
ที่วัดมีอีกหลายชีวิต ซึ่งได้รับประโยชน์สุข
จากอาหารบิณฑบาตที่ท่าน ถวายแก่พระภิกษุไปแล้ว

ส่วนเมื่อใด มีผู้อดอยากปรากฏเฉพาะหน้า แล้วท่านมีกุศลจิต
มีใจเมตตาสงเคราะห์ช่วยเหลือ ก็เป็นกุศลที่น่าอนุโมทนา


ฉะนั้น จึงควรเจริญกุศล ทุกทางทุกโอกาส
เพราะเมื่อเป็นโอกาส ของกุศลแล้วไม่ทำกุศล
โอกาสของกุศลก็หมดไป โอกาสทำกุศลเป็น
โอกาสที่หายากในชีวิต   
ในวันหนึ่งๆ ลองพิจารณาดูว่า
อกุศลมากหรือกุศลมาก

ฉะนั้น เมื่อมีโอกาสที่จะเจริญกุศลทางใด   
ก็ไม่ควรให้โอกาสนั้นผ่านไป
เพราะเมื่อกุศลไม่เกิด อกุศลก็เกิด


ที่มา บ้านธรรมะ