น้ำใจธรรม.เนต
สาระธรรม,ความรู้ที่เป็นประโยชน์ => บทความธรรม => ข้อความที่เริ่มโดย: เสรี ลพยิ้ม ที่ มีนาคม 03, 2012, 11:23:55 am
-
เดินอย่างมีความสุข - ติช นัท ฮันห์
เธอจะต้องทำได้
การเดินจงกรมคือ วิธีทำสมาธิโดยการเดิน วิธีนี้จะนำสันติสุขมาให้เธอในขณะปฏิบัติ
เมื่อเธอฝึกเดินจงกรม จงก้าวช้าๆ ด้วยอาการผ่อนคลายและสงบพร้อมกับยิ้มน้อยๆ บนใบหน้า เธอควรเดินเหมือนคนที่มีเวลาว่างอย่างยิ่ง และไม่มีอะไรต้องทำเลย ในขณะก้าวแต่ละก้าวจงสลัดทิ้งความกังวลและความเศร้าท ั้งหลาย เพื่อที่จะอยู่อย่างสันติสุข เธอควรไปแต่ละก้าวด้วยอาการเช่นนี้ สิ่งนี้ไม่ยากเกินไปสำหรับเธอเลย เธอจะต้องทำได้แน่นอน ทุกคนสามารถทำได้ หากเขาหรือเธอต้องการอยู่ในความสุขสันติ
การนับลมหายใจ และการก้าวเดิน
การหายใจอย่างมีสติแตกต่างจากการหายใจตามธรรมดา การหายใจอย่างมีสติ หมายความว่า เมื่อเธอหายใจ เธอรู้ว่าเธอกำลังหายใจ เมื่อเธอหายใจยาว เธอย่อมรู้ว่า เธอกำลังหายใจสั้น เมื่อเธอหายใจละเอียด เธอย่อมรู้อยู่ว่า เธอกำลังหายใจละเอียด เธออาจจะถามว่า เธอจะกำหนดรู้ทั้งการหายใจและการเดินในเวลาเดียวกันได้อย่างไร มันทำได้ หากว่าเราเชื่อมประสานการหายใจและการเดินเข้าด้วยกัน เราสามารถทำได้ โดยอาศัยวิธีนับ เรานับจำนวนก้าว หรือพูดอีกนัยหนึ่ง ก็คือ เราวัดความยาวของลมหายใจด้วยจำนวนก้าวเช่น เราก้าวได้กี่ก้าว เมื่อหายใจเข้า และก้าวได้กี่ก้าว เมื่อเราหายใจออก
นี่เป็นวิธีที่ฉันเริ่มใช้ เมื่อสิบห้าปีที่แล้ว ฉันปราถนาจะแบ่งปันสิ่งนี้กับเธอ เพื่อว่าเธอจะได้นำไปทดลองดู ก้าวให้ช้าลง แต่อย่าให้ช้าเกินไป และหายใจตามปกติ อย่าพยายามเพิ่มความยาวของลมหายใจลองทำวิธีนี้สักพัก หนึ่ง แล้วจึงเริ่มสังเกตว่า เวลาหายใจเข้า เธอก้าวได้กี่ก้าว ด้วยวิธีนี้ การกำหนดรู้ของเธอ จะอยู่ที่การหายใจ และการเดินไปพร้อมๆ กัน รอยยิ้มน้อยๆ ของเธอจะมีส่วนสัมพันธ์อย่าง่ใกล้ชิดกับความสงบและแจ ่มใสของการเดิน และการหายใจของเธอ นี่เป็นวิธีการประคองการกำหนดรู้และสันติสุข รวมทั้งวัตถุแห่งการกำหนดรู้นั้นด้วย ภายหลังการฝึกอย่างเอาจริงเอาจังชั่วระยะเวลาหนึ่ง เธอก็จะแลเห็น ทั้งลมหายใจ การนับ การเดินและรอยยิ้มน้อยๆ คละเคล้าด้วยกัน ในภาวะแห่งการกำหนดรู้และผ่อนคลาย นี่คือ การตื่นขึ้นนี่คือ ปัญญาญาณ
ระยะก้าว
ขอให้ฉันอธิบายเกี่ยวกับวิธีนับอีกสักหน่อย เธอควรจะปรับความยาวก้าว แต่ละก้าวของเธอ เพื่อจะได้นับง่ายๆ ตัวอย่างเช่น หากเธอพบว่าไม่อาจขยายการหายใจออกไปได้ถึง ๓ ก้าว แต่จะได้เพียง ๒ ก้าวครึ่ง เธออาจจะเลือกวิธีก้าวให้เร็วขึ้นอีกสักนิด เพื่อนับลมหายใจให้ได้ ๓ ก้าวพอดี หรือไม่ก็ก้าวให้ช้าลงอีกหน่อย เพื่อให้ลมหายใจนับได้ ๒ ก้าว ก็ได้เช่นกัน ขอให้รักษาจังหวะการนับและการหายใจนี้ไว้
ลมหายใจออกของเธอ อาจจะมีความยาวมากกว่าลมหายใจเข้าโดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับผู้เริ่มฝึก ลองเฝ้าสังเกตดูสักครู่ เธอก็จะรู้ความยาวของลมหายใจตามปกติ ตัวอย่างเช่น ๓-๓ หรือ ๒-๓ ในกรณีแรกลมหายใจเข้าและลมหายใจออก มีความยาวเท่ากัน (๓-๓) ในกรณีที่ ๒ ลมหายใจเข้าจะสั้นกว่าลมหายใจออก หากเธอก้าวได้ ๒ ก้าวในการหายใจเข้าแต่ละครั้ง และก้าวได้ ๓ ก้าวในการหายใจออกแต่ละครั้ง ก็แสดงว่า แบบแผนการหายใจตามปกติ และการก้าวของเธอ คือ ๒-๓ การหายใจในความเร็วขนาดนี้เหมาะกับปอดของเธอและทำให้ เธอรู้สึกสบาย เธอสามารถหายใจเช่นนี้สักครู่โดยที่ไม่รู้สึกเหนื่อย ๒ เป็นตัวเลขแรกที่แสดงจำนวนก้าวในขณะหายใจเข้าแต่ละคร ั้งและ ๓ เป็นตัวเลขที่สองที่แสดงจำนวนก้าว ในขณะหายใจออกแต่ละครั้ง หากเธอกำลังปีนขึ้นที่สูงหรือเดินลงตามที่ลาด ช่วงหายใจแต่ละช่วงจะสั้นลง และไม่ใช่การหายใจตามปกติของเธอ ขอให้เธอตามลมหายใจในระดับปกตินี้ สูดอากาศเข้าใจมากขึ้น
หลังจากการฝึกเป็นเวลาหลายวัน เธออาจจะลองวิธีต่อไปนี้
ขณะเดินและหายใจตามปกติ ลองยึดลมหายใจออก ออกไปอีกสัก ๑ ก้าว ตัวอย่างเช่น ถ้าการหายใจตามปกติของเธอเป็น ๒-๒ ลองฝึกหายใจเป็น ๒-๓ สัก ๔-๕ ครั้ง แล้วกลับมาหายใจตามปกติที่ ๒-๒ การฝึกเช่นนี้ เธออาจจะรู้สึกสบายขึ้น เพราะว่า เมื่อลมหายใจออกของเธอย่ากว่า ปอดของเธอจะบีบตัวมากขึ้น ทำให้ไล่อากาศออกไปได้มากขึ้น เมื่อเราหายใจตามปกติ อากาศที่อยู่ส่วนล่างของปอดจะไม่ถูกขับออกไปทั้งหมด แต่ถ้าเรายืดลมหายใจออกให้ยาวขึ้นอีก ๑ ก้าว อากาศส่วนนี้จะถูกขับออกไป หายใจเช่นนี้สัก ๔-๕ ครั้งแล้วกลับมาหายใจตามปกติ เวันช่วงสัก ๕ นาที แล้วกลับมาทำใหม่อีกครั้ง การทำครั้งใหม่ก็ยังคงทำแบบเดิม คือ ทำวิธีใหม่ ๔-๕ ครั้งแล้วกลับมาหายใจตามปกติ ขอให้จำไว้ว่า ให้เพิ่มความยาวอีก ๑ ก้าว เฉพาะที่ลมหายใจออกเท่านั้น ไม่ใช่ลมหายใจเข้า
หลังจากฝึกวิธีนี้สักพัก
เธออาจจะรู้สึกอยากขยายลมหายใจเข้าอีกสัก ๑ ก้าว ปอดของเธออาจจะแสดงอาการว่า หากเธอขยายลมหายใจเข้าอีกสัก ๑ ก้าว เป็น ๓-๓ ก็จะดีมาก เมื่อใดที่เธอรู้สึกเช่นนี้ ค่อยขยายลมหายใจเข้า ซึ่งเธอจะรู้สึกสบาย อย่างไรก็ดี อย่าฝึกวิธีนี้เกินกว่า ๔-๕ ครั้ง จงจำไว้ว่า ให้กลับมาที่การหายใจปกติของเธอ เช่นที่ ๒-๒ เป็นต้น หลังจากนั้นสักครู่หนึ่ง ถ้าเธอต้องการ เธอก็สามารถฝึกขยายลมหายใจออก (๒-๓) แล้วก็ลมหายใจเข้า (๓-๓) หลายเดือนผ่านไป ปอดของเธอจะแข็งแรงขึ้น และเลือดของเธอจะถูกฟอกให้บริสุทธิ์ขึ้น การหายใจตามปกติของเธอ อาจจะเปลี่ยนไป ตัวอย่างเช่นมันอาจจะกลายเป็น ๓-๓ จาก ๒-๒
หายใจตามปกติ เมื่อเธอฝึกเดินจงกรม ความยาวของก้าวที่เธอเดิน จะเป็นของเธอเอง
เดินอย่างมีความสุข - ติช นัท ฮันห์
จากเว็บ budpage