ผู้เขียน หัวข้อ: ธรรมะสบายๆกับ หลวงปู่ชา สุภัทโท - 1  (อ่าน 2349 ครั้ง)

เสรี ลพยิ้ม

  • รักธรรม
  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 489
    • ดูรายละเอียด
ธรรมะสบายๆกับ หลวงปู่ชา สุภัทโท - 1
« เมื่อ: ตุลาคม 04, 2014, 01:40:59 pm »
ธรรมะสบายๆกับ หลวงปู่ชา สุภัทโท - 1
จงใจใช้กรรมให้หมดสิ้น
หลวงปู่ชา สุภัทโท


ปกติเรื่องที่พิสูจน์ยาก...หลวงปู่ชามักจะเลี่ยงที่จะพูดถึง และบางครั้งก็จะไม่อธิบายไปเลย.....
เรื่องนี้เกี่ยวกับตาเสยที่เป็นลูกศิษย์ คนหนึ่งได้เล่าไว้...

......ครั้งหนึ่งหลวงพ่อตาเจ็บ ผมเห็นแล้วทนไม่ได้ พยายามหายามาถวาย
 แต่ท่านไม่ยอมใส่ยาแถมบอกว่า " เอาวางไว้นั่นแหละ ถ้ายาดีจริง ไม่ใส่
มันก็หาย"

ผม(ตาเสย)จนปัญญาไม่รู้จะทำอย่างไรเลยร้องไห้ ก็โดนท่านดุไปด้วย
สอนไปด้วยว่า
" แก่จะตายแล้วยังร้องไห้อีก หัวเราะซี มันเจ็บก็ตาต่างหากที่เจ็บ เราต้อง
หัวเราะเหมือนไม่เจ็บ ต้องสู้ตาย เอาให้มันเลยตายไปโน่น"

อีกสองวันต่อมา หลวงพ่อคงนึกได้ ให้ผม(ตาเสย)ไปหาใบกุยช่ายมาขยี้
แล้วป้ายตาให้ท่าน จึงหาย...
"นี่แหละกรรม" ท่านเล่าให้ฟัง

"รู้อยู่หรอกว่าเป็นผลกรรมที่สร้างไว้ สมัยเด็กๆเห็นตุ๊กแกเป็นไม่ได้
ต้องทิ่มตาโปนๆของมันทุกที แล้วก็จับเอาไปสับกับหัวหอม ปิ้งไฟ
อร่อยดีแท้ๆ....ทีนี้มันตามมาทันซิ...."

จาก อุปลมณี น.501

อย่าเสียใจ อย่าใจเสีย
คติธรรม ของหลวงปู่ชา สุภัทโท


จะเสียอะไร ก็ให้เสียไป
อย่าให้เสียใจ หรือ อย่าให้ใจเสีย
คนที่ใจเสีย หรือเสียใจ
ก็คือคนที่สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีอะไรเหลือ..

-----------------------------------------------

เรื่องเกี่ยวกับน้ำมนต์

วันหนึ่ง มีชายคนหนึ่งมากราบนมัสการหลวงพ่อ ตอนจะลากลับเขาคลาน
เขาคลานเข้าไปหมอบอยู่แทบเท้าท่าน และขอให้ท่านรดน้ำมนต์ให้
 สักครู่หนึ่งหลวงพ่อจึงพูดออกมาว่า"….วันนี้ไม่ได้ต้มน้ำร้อน….."

อีกเรื่องหนึ่ง….มีนายทหารท่านหนึ่งมาคุยสนทนาธรรมกับหลวงพ่ออยู่
สองชั่วโมง ก่อนที่เขาและลูกน้องจะกลับเขาก็พูดว่า"….หลวงพ่อครับ
พวกผมจะลากลับแล้วน่ะค รับ ขอรดน้ำมนต์หน่อย…."
หลวงปู่ชา"….รดแล้ว…."
นายทหารทักท้วง"….รดที่ไหนครับหลวงพ่อ ผมเป็นคนรับผมต้องรู้สิ…."
หลวงปู่ชา"….รดมาตั้งสองชั่วโมงแล้วคุณยังไม่รู้สึกอีกหรือ…"
 
จากหนังสือ อุปลมณี น.434

---------------------------------- 

พ่อพ่วงสิ้นใจ
หลวงปู่ชา สุภัทโท


ก่อนอื่นควรทราบว่าพ่อพ่วง แม่แตง สมหมาย สองสามีภรรยาผู้ชรานี้
เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการอุปถัมภ์บำรุงพระภิกษุสามเณรวัดหนองป่าพง
มาตั้งแต่สมัยแรก.พ่อพ่วงเคยป ฏิบัติธรรมบวชกับหลวงปู่ชา1พรรษา
สึกออกมาแล้วก็ยังคงเป็นผู้รักษาศีล-ฟังธรรมอยู่ในวัดมาตลอด.
พ่อพ่วงศรัทธาหลวงปู่ชามากถึงกับได้ถวายร่างกายให้วัดโดยให้เอา
กระดูกของท่านมาให้คนอื่นพิจา รณาธรรม…ซึ่งหลวงปู่ชาก็ได้รับคำ.
มกราคม2508 พ่อพ่วงป่วยกระเสาะกระแสะ…เข้า-ออกโรงบาลหลายครั้ง.
หลวงปู่ชาก็ได้หาโอกาสไป เยี่ยมอยู่หลายครั้ง…
12 มค.08 พ่อพ่วงอาการหนักมาก ขากรรไกรแข็ง พูดไม่ได้ ไม่ลืมตา
มีเพียงเสียงครางฮือๆ อยู่ในลำคอ….

14 มค.08 หลวงปู่ชาและพระอาจารย์จันทร์ อินทวีโร พร้อมพระลูกศิษย์
อีก2-3รูป รับนิมนต์ไปฉันภัตตาหารเช้าที่กรมทหาร.หลังจากฉันเสร็จ
หลวงปู่ได้บอกกับผู้กองบุญสมว่า อยากจะไปเยี่ยมพ่อพ่วง ให้ช่วยหา
รถคันใหญ่ๆสักคันไปได้ไหม….
ผู้กองบุญสม"…ไปเยี่ยมพ่อพ่วงไม่กี่คน เอาคันเล็กไปก็ได้นี่ครับ…"
หลวงปู่ชายังคนยืนยัน"….เอาคันใหญ่ๆนั้นแหละ…"
นายหนู(ลูกศิษย์ ที่อดีตเคยเป็นศัตรูของหลวงปู่ชา)"….จะไปเยี่ยม
หรือไปรับพ่อพ่วงกันแน่…."
หลวงปู่ชาตอบ"…ไปรับ."
นายหนูแย้งขึ้นว่า"….ไปรับได้ยังไง ก็แกยังไม่ตาย ลูกหลานเขา
จะให้มาหรือ…"
หลวงปู่ชานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดเด็ดขาดว่า"….ตายไม่ตายก็ไปรับเอา
วันนี้แหละ ไปกันเถอะพ่อพ่วงกำลังรอ…"

คณะของหลวงปู่ชาเดินทางถึงบ้านพ่อพ่วงเวลา12.15น. หลวงปู่ชา
เข้าไปนั่งลงบนเตียงข้างตัวพ่อพ่วง มองดูพ่อพ่วงอย่างเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง
จึงเอาฝ่ามือลูบใบหน้าพ่อพ่วงเบาๆ และเรียกชื่อพ่อพ่วง.พ่อพ่วงลืมตา
ขึ้นทั้งที่ไม่ลืมตามาตลอดเวลามาหลายวันแล ้ว…
หลวงปู่ชาถาม"…จำอาตมาได้ไหม…."

พ่อพ่วงพยักหน้าน้อยๆ และน้ำตาก็ไหลคลอออกมาทันที เสียงคราง
ในลำคอก็ดังขึ้นมาอีก.หลวงพ่อวางฝ่ามือทาบลงที่หน้าผากพ่อพ่วงแล้ว
 ให้โอวาทว่า"….พ่อพ่วงเราเป็นนักปฏิบัติน่ะ เราเคยสู้มันมาตลอด
สู้มานาน ถึงเวลาเขามาเอาก็ให้เขาเอาไป มันของเขาจะหวงเอาไว้ทำไม….
เอาของเขามาแล้วก็ส่งเขาคืนไป เก็บเสียงไว้ข้างในสิ ปล่อยออกมา
ข้างนอกทำไม…"
พ่อพ่วงเงียบกริบ.

หลวงปู่ชาให้โอวาทต่อ"…สังขารนี้มันไม่เที่ยงแท้แน่นอน รูปนี้มันไม่งาม
 มันเก่าแล้วเพราะว่ามันใช้มานาน ไปหาเอารูปใหม่กายใหม่ ไปยังสถานที่
ที่เคยเห็นโน้นน่ะ....
ไม่มีใครเข้าใจแน่ชัดว่าหลวงปู่ชาหมายถึงสถานที่อะไร….คงมีแต่หลวงปู่ชา
กับ พ่อพ่วงเท่านั้นที่รู้ความหมายที่แท้จริง.!!!
หลวงปู่ชาหันมาถามผู้กองสมบุญ"….ตอนนี้เวลาเท่าไรแล้ว…."
ผู้กองสมบุญถวายคำตอบ"….เที่ยงห้าสิบห้านาที…."
หลวงปู่ชาพึมพำพอได้ยินทั่วกัน"….อีกห้านาทีพ่อพ่วงก็จะไปแล้ว….".
หลวงปู่ชาใช้มือลูบใบหน้าพ่อพ่วงอย่างแผ่วเบาไปเรื ่อยๆ.เปลือกตาของ
พ่อพ่วงก็ค่อยๆปิดลงจนสนิทในเวลา 13.00น!!!.

พ่อพ่วงสิ้นใจด้วยอาการอันสงบต่อหน้าหลวงปู่ชา….หลวงปู่ชารับเอาศพ
พ่อพ่วงกลับไปบำเพ็ญกุศลที่วัดหนองป่าพงทันที….ส่วนกระดูกของพ่อพ่วง
 หลวงปู่ชาไม่ได้รับเอาไว้ เพราะเกรงจะกระเทือนจิตใจลูกหลานพ่อพ่วง
จนเกินไป…..


ธรรมะสบายๆกับหลวงปู่ชา สุภัทโท - 1
จงใจใช้กรรมให้หมดสิ้น
หลวงปู่ชา สุภัทโท