พุทธศาสนสุภาษิต - ความประมาท
หมวด 9 หมวดความประมาท
1 ความประมาท เป็นทางแห่ง ความตาย
2 ความประมาท บัณฑิต ติเตียนทุกเมื่อ
3 ความประมาท เป็นมลทินของผู้รักษา
4 ผู้ประมาท เหมือนคนตายแล้ว
5 ไม่ควรสมคบด้วยความประมาท
6 อย่ามัวประกอบความประมาท
7 คนมีปัญญาทราม ย่อมประกอบแต่ความประมาท
8 คนประมาท ย่อมเศร้าโศกสิ้นกาลนาน
9 ความรู้เกิดแก่คนพาล ก็เพียงเพื่อความฉิบหาย, มันทำสมองของเขาให้เขว, ย่อมฆ่าส่วนที่ขาวของคนพาลเสีย
10 ผู้ใดมีปัญญาทราม มีใจไม่มั่นคง พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ส่วนผู้มีปัญญาเพ่งพินิจ มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว ประเสริฐกว่า
11 เมื่อก่อนประมาท ภายหลังไม่ประมาท เขาชื่อว่ายังโลกนี้ให้สว่าง เหมือนพระจันทร์พ้นจากเมฆหมอกฉะนั้น
12 คนทอดทิ้งกิจที่ควรทำ ไปทำกิจที่ไม่ควรทำ เมื่อเขาถือตัวมัวประมาท อาสวะย่อมเจริญ
13 หากกล่าวพุทธพจน์ได้มาก
พุทธศาสนสุภาษิต - ความประมาท
หมวด 9 หมวดความประมาท
