จากพ่อ.........ถึงลูก

[เสรี ลพยิ้ม]

จดหมายจากในหลวงถึงพระเทพฯ
 
ลูกพ่อ....
 
ในผืนแผ่นดินนี้
 
ทุกสิ่งเป็นของคู่กันมาโดยตลอด
 
มีความมืดและความสว่าง  ความดีและความชั่ว
 
ถ้าให้เลือกในสิ่งที่ตนชอบแล้ว
 
ทุกคนปรารถนาความสว่าง ปรารถนาความดีด้วยกันทุกคน
 
แต่ความปรารถนานั้นจักสำเร็จลงได้
 
จักต้องมีวิถีที่จักดำเนินให้ไปถึง ความสว่าง หรือ ความดี นั้น
 
ทางที่จักต้องไปให้ไปถึงความดีก็คือ  รักผู้อื่น
 
เพราะความรักผู้อื่นสามารถแก้ปัญหาได้ทุกปัญหา
 
ทำให้โลกมีความสุขและเกิดสันติภาพ
 
ความรักผู้อื่นจักเกิดขึ้นได้  พ่อขอบอกลูกดังนี้...
 
1. ขอให้ลูกมองผู้อื่นว่า  เป็นเพื่อนเกิด เพื่อนแก่ เพื่อนเจ็บ เพื่อนตาย
ด้วยกัน ทั้งหมดทั้งสิ้น   ไม่ว่าอดีต...ปัจจุบัน...อนาคต...
 
2. มองโลกในแง่ดี  และจะให้ดียิ่งขึ้น  ควรมองโลกตามความเป็นจริง
 
 อันจักเป็นทางแก้ปัญหาอย่างถูกต้องและเหมาะสม
 
3. มีความสันโดษ คือ มีความพอเป็นพื้นฐานของจิตใจ 
 
พอใจตามมีตามได้  คือได้อย่างไรก็เอาอย่างนั้น  ไม่ยึดติด
 
ขอให้คิดว่า มีก็ดี ไม่มีก็ได้  พอใจตามกำลัง  คือ  มีน้อยก็พอใจตามที่ได้น้อย
 
  ไม่เป็นอึ่งอ่างพองลม  จะเกิดความเดือดร้อนในภายหลัง
 
 พอใจตามสมควร  คือทำงานให้มีความพอใจเหมาะสมแก่งาน
 
 ให้ดำรงชีพให้เหมาะสมแก่ฐานะของตน
 
4. มีความมั่นคงแห่งจิต  คือ ให้มองเห็นโทษของความเกียจคร้าน 
 
และมองเห็นคุณประโยชน์ของความเพียร
 
และเมื่อเกิดสิ่งที่ไม่น่าปรารถนาให้ภาวนาว่า...
 
มีลาภ มียศ สุข ทุกข์ปรากฎ สรรเสริญ นินทา
 
เสื่อมลาภ เสื่อมยศเป็นกฎธรรมดา  อย่ามัวโศกา  นึกว่า "ชั่งมัน"
 
พ่อ
 
06/10/2547
 
 
...ฉันหวังว่า  คำสอนพ่อที่ฉันได้ประมวลมานี้ 
 
จะเกิดประโยชน์แก่ท่านผู้อ่านที่ได้พบเห็น  และลูกอันป็นที่รักของพ่อทุกคน
 
ฉันรักพ่อฉันจัง
 
สิรินธร