สังสารวัฏ - อาจารย์วศิน อินทสระ

[ยาใจ]

      สังสารวัฏ     



สังสารวัฏนั้นเต็มไปด้วย
ความทรมานอันใหญ่หลวง
ไม่มีอะไรอีกแล้วที่จะเต็มไปด้วย
ความทรมานอันซ้ำซาก
ยืดเยื้อเท่ากับการเวียนว่ายตายเกิด

ในสังสารวัฏนี้ ต้องเกิด ต้องแก่
ต้องเจ็บ ต้องตาย ต้องทำงานหนัก
เพื่อเลี้ยงชีพ แม้ไม่พอใจทำก็ต้องทำ

ในการทำงานเพื่อเลี้ยง
ร่างกายตนให้อยู่ได้ต่อไปนี้
เมื่อทำร่วมกับผู้อื่นที่มีจิตใจ
ไม่เสมอกัน ย่อมมีการ
กระทบกระทั่งกันบ้าง
ข่มขี่กันบ้าง เอาเปรียบกันบ้าง
นินทาว่าร้ายเสียดสีกันบ้าง
ในขั้นรุนแรงถึงกับทุบตี
ประหัตประหารกันก็มี
ต้องบาดเจ็บ ทุพพลภาพ
หรือถึงเสียชีวิตเพราะการ
ประกอบอาชีพก็มี


บางคนปลอดภัยจากสภาพเช่นนั้น
แต่ก็ยังต้องทุกข์ด้วยเรื่อง
ผู้เกี่ยวข้องที่ต้องรับผิดชอบ
เช่น มารดา บิดา บุตร ภรรยา
หรือสามีที่มีจิตใจไม่ตรงกัน
ต้องขัดแย้งกัน ทะเลาะวิวาทกัน
หรือว่าเขาเหล่านั้นไม่เป็นไป
อย่างใจเรา ทำให้เราต้องหนักใจ
กลุ้มใจ บางคนบ่นว่า
“เหมือนจะเป็นบ้าตาย”

เพียงแต่ตัวเอง
ก็เป็นภาระอันหนักอยู่แล้ว
ยังมีคนอื่นอีกเป็นอันมาก
เรื่องอื่นอีกเป็นอันมาก
ที่เราเอาใจไปยึดถือเขาว่า
เป็นของเรา นุงนังไปหมด

แต่ละคนมีทุกข์ประจำตัวอยู่แล้ว
เมื่อไปเกี่ยวข้องกันเข้า
โดยยึดถือซึ่งกันและกัน
ว่าเป็นของตน ก็เป็นการเพิ่มทุกข์
ให้แก่กันและกันยิ่งขึ้นเป็นอันมาก

อันที่จริงการมีนั่นมีนี่
เป็นนั่นเป็นนี่ก็เป็นสิ่งจำเป็น
ต้องมีการสมมติของโลก
แต่ถ้าใจไม่เข้าไปยึดถือ
โดยความเป็นตัวตน เป็นของตน

สิ่งนั้นก็ไม่เป็นพิษเป็นภัย
อะไรต่อเรา แต่พอไปยึดถือว่า
เป็นตัวตน เป็นของตนเข้าเมื่อใด
มันก็แว้งกัดเอาเมื่อนั้น
ต้องเป็นทุกข์ ต้องคร่ำครวญ
ต้องตีอกชกตัว ต้องฟูมฟาย
ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

สังสารวัฏมีปกติทุกข์โทมนัส
อยู่อย่างนี้ ท่านผู้มีจิตปัญญาจักษุ
ทั้งหลายมองเห็นโทษ
ของสังสารวัฏอย่างนี้แล้ว
จึงพยายามขวนขวาย
เพื่อตนพ้นไปเสียจากสังสารวัฏ
นั่นคือมุ่งหน้าไปสู่นิพพาน
อันเป็นการดับภพชาติ
ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป

มองเห็นภพทั้ง ๓ ว่า
เป็นภัยอันน่าสะพรึงกลัว
ต้องการพ้นไปเสีย
เหมือนนกที่ติดบ่วง
เหมือนกบหรือเขียดที่ติดอยู่ในปากงู
เหมือนคนขับรถที่รถติดยืดยาว ประกอบด้วยความร้อนแผดเผาอยู่อยากให้พ้นไปเสียจากสภาพ
อย่างนั้นโดยเร็วที่สุด

สังสารวัฏเอย
เราเคยวนเวียนร้องร่ำ
ทุกข์กายทุกข์ใจกระหน่ำ
ต้องพร่ำต้องเพ้อละเมอครวญ
ต่อแต่นี้ไปจะลาจาก
เลิกอยากเลิกพร่ำกำสรวล
เลิกไยดีในสิ่งที่ยียวน
ก่อกวนใจให้ร้อนรน

สังสารวัฏเอย
เจ้าเคยทำให้เราหมองหม่น
ต่อแต่นี้ไปจะไม่ทน
ว่ายวนในทุกข์อีกเลย
เราตั้งใจแน่แล้วจะลาเจ้า
เข้าสู่สันติธรรมนำจิตเฉย
ไม่ยินดี ไม่ยินร้ายอย่างที่เคย
ไปเลยไม่หวนกลับมา


คติชีวิต
เพจอาจารย์วศิน อินทสระ





  ขอบคุณข้อมูลจาก  :  Facebook  อาจารย์วศิน อินทสระ
https://www.facebook.com/W.Indhasara/