" ปฏิบัติแบบกลับตาลปัตร " - พระภาวนาเขมคุณ‬ วิ.(หลวงพ่อสุรศักดิ์ เขมรังสี)

[ยาใจ]

" ปฏิบัติแบบกลับตาลปัตร "

ภาวนาเจริญสติโดย
ปรับวิธีทำเหมือนไม่ได้ทำ
เคยตามดูตามรู้ก็กลับมาเป็น…
ทำใจอยู่เฉยๆ ไม่ตามดูอะไรทั้งหมด นั่งเฉยๆ
เคยนั่งแล้วจิตไปตามรู้อารมณ์ตรงนั้นตรงนี้
ก็กลับมาเป็นรักษาจิตอยู่เฉยๆ
จิตเหมือนเจ้าของบ้าน เคยออกไปรับแขก
เคยออกไปดูแขก เคยออกไปส่งแขก
ก็ปรับเจ้าของบ้าน…
ให้รักษาตัวเองอยู่เฉยๆในบ้าน
ไม่ต้องออกไป อยู่เฉยๆ
นั่งทำใจรักษาใจอยู่เฉยๆ ไม่ตามดูอะไรทั้งหมด

เหมือนเจ้าของบ้านที่จะไม่รับแขก
อยู่เฉยๆ เพียงนั่งหลับตา
นั่งหลับตาเพื่อไม่ให้จิตไหลไปตามสายตา
หลับตาลงเบาๆ รักษาใจอยู่เป็นปกติเฉยๆ
เหมือนไม่เอา ไม่ดูอะไร
รักษาใจเฉยๆ หยุดใจอยู่นิ่งๆ
รักษาจิตอยู่เฉยๆนิ่งๆ
ไม่ต้องวิ่งไปรับรู้อารมณ์อะไรทั้งหมด

แต่เมื่อมีอารมณ์เข้ามา มีแขกเข้ามา
มีสภาวะเข้ามาเอง ก็รู้เอง
รู้เฉยๆ ปล่อยวาง มาก็ปล่อย
รู้ปล่อยออกไป ปล่อยวาง
ด้วยว่าจะตั้งจิตไว้อยู่เฉยๆ
เหมือนจิตไม่ทำอะไร
เหมือนจิตไม่ขวนขวายอะไร
มีสภาวะเข้ามาก็ปล่อย ปล่อยวาง
ละ_วาง_สละ_คืน

รวมใจหยุดใจไว้นิ่งๆ ไม่วิ่งไปตามอารมณ์
ปล่อยวาง… ละวาง…
ใจให้มันปลดปล่อย
ปลดวางจากอารมณ์ต่างๆ
ไม่ขวนขวาย ไม่ตามดูตามรู้อะไรทั้งหมด
ปล่อยอยู่… วางอยู่… เฉยๆอยู่…
มีสภาวะเข้ามาให้รู้
รู้…แล้วปล่อยวาง
รู้…แล้วละวาง

จิตให้หมดการรับรู้สิได้ไหม?
จิตใจหมดการรับรู้….
จิตไม่มีการรับรู้อะไร ดูสิได้ไหม?
จิตหมดไปไม่รู้…
ไม่รู้สึก…ไม่รู้ได้ไหม?
จิตยังตื่นอยู่หรือเปล่า
ให้จิตมันหมดการรู้ ไม่รู้ไม่ตื่นได้ไหม?
เป็นเหมือนต้นไม้ ท่อนฟืน
เหมือนก้อนหิน ไม่มีการรับรู้อะไร
ก็จะพบว่าจิตยังรู้อยู่
การได้เห็นว่าจิตยังรู้นี่แหละ
เขาเรียกว่า ดูจิตผู้รู้ได้
ยังรู้สึกได้ว่าจิตยังรู้อยู่
ไม่ได้หมดความรู้สึกไปไหน
ยังเห็นว่าจิตยังรู้ ก็ถือว่าดูจิตผู้รู้ได้

อยากให้หมดความรู้ แต่ก็ยังพบว่าจิตยังรู้ได้อยู่
สมองโปร่งไหม? สมองคลายไหม?
จะเห็นว่าสมองโปร่งโล่งเบา กายเบาใจเบา
การที่ยังรู้สึกว่ามีการรับรู้อยู่ เรียกว่ามีสติ
ถ้าไม่มีสติจะไม่รู้หรอก
จะไม่รู้เลยว่ากำลังรู้อยู่ กำลังรู้สึกอยู่
แม้จะไม่ได้จงใจว่าจะดูจะรู้
แต่เห็นว่ายังรู้เนี่ยถือว่ามีสติอยู่
มีสติอยู่ มีสัมปชัญญะอยู่
สภาวะมาให้รู้ต่างๆได้เอง แขกมาเอง
แขกมามาก แขกมาต่างๆมาก
ต้องคอยปล่อย คอยละ คอยสละ
ทุกอย่างหมดไปสิ้นไป…

“หยุดใจไว้นิ่งๆ ไม่วิ่งไปตามอารมณ์”
แต่ก็มีอารมณ์ให้รู้ มีสภาวะให้รู้อยู่ดี
หมดไป สิ้นไปไหม?
ทุกอย่างสิ้นไป…ดับไป
เปลี่ยนแปลงไหม? บังคับได้ไหม?
อย่าให้เปลี่ยนแปลง… บังคับได้หรือ?
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลง แล้วหมดไปดับไปไหม?
บังคับได้ไหม? มันบังคับไม่ได้
ควรหรือ… จะยึดถือว่าเป็นตัวเราของเรา

จิตที่รู้ รู้หมดไป ดับไป
รู้แล้วหายๆ ตั้งอยู่ได้หรือ?
แล้วมันไป ดับไปบังคับได้ไหม?
ควรหรือจะยึดว่าเป็นตัวเราของเรา

เนี่ยเห็นธรรมะ คือเห็นความไม่มีตัวตน
ความไม่ใช่ตัวตน ความไม่ใช่ตัวเราของเรา
เห็นความเปลี่ยนแปลงอยู่
สิ่งที่มาปรากฏให้รู้ก็เปลี่ยนแปลง
สิ่งที่เป็นผู้รู้ก็เปลี่ยนแปลง
หมดไป ดับไป สิ้นไปด้วยกันทั้งหมด

รวมใจหยุดใจไว้นิ่งๆ รู้ทุกสิ่งเป็นเช่นนั้นเอง
เป็นเช่นนั้น… เป็นไฉน?
ก็เป็นไปตามเหตุตามปัจจัยของเขา
สิ่งนี้เกิด…เป็นปัจจัยต่อสิ่งนี้เกิด
สิ่งนี้ดับ…อีกสิ่งนี้ก็ดับ
เมิื่อเหตุมีปัจจัยประกอบขึ้น…
สภาวธรรมที่เป็นผลก็เกิดขึ้น
เหตุปัจจัยหมดไป สภาวธรรมก็หมดไป
เรียกว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา
สิ่งทั้งหลายทั้งปวงก็มีความดับไปเป็นธรรมดา
อิทัปปัจจยตา… กฏธรรมดาของธรรมชาติ
ตถตา… เป็นเช่นนั้นเอง
เข้าไปรู้เห็นความจริงอย่างนี้
ไม่สามารถจะฝืน ฝืนให้มันคงที่ได้
ฝืนไม่ได้ บังคับไม่ได้ ก็ต้องยอม
ยอมรับการบังคับไม่ได้

เมื่อยอมลง… ปลงได้
ปลดปลงลงวาง… ว่างสบาย
ยอมเป็น… ก็เย็นได้
ยอมลง… ปลงได้
ยอมสนิท… พิชิตชัยชนะ
จิตเข้าถึงความเป็นอิสระหลุดพ้น

...............................
ธัมโมวาท โดยพระวิปัสสนาจารย์
‎หลวงพ่อสุรศักดิ์ เขมรังสี
เจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์ พระนครศรีอยุธยา



*------------------------------------------------------------------------*

ขอบคุณข้อมูลจาก Facebook วัดมเหยงคณ์ ธัมโมวาท
https://web.facebook.com/PageWatMaheyong

ขอบคุณข้อมูลจาก Youtube Dharma Sabaijai ธรรมะสบายใจ