คติธรรม - หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
ตามกระแสพระธรรมเทศนาของสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า ทุกข์เป็นของ
ไม่ควรละ แต่เป็นของควรต่อสู้ ความทะยานอยากได้สุข หรือไม่อยาก
ให้มีทุกข์ต่างหาก เป็นของควรละ ผู้ที่จะพ้นจากทุกข์ได้ในโลกนี้
ก็ล้วนแล้วแต่ ยกทุกข์ขึ้นมา เป็นเหตุทั้งนั้น
ทุกข์กับความเพียรเท่านั้น ที่มีค่ามากในโลกนี้ หากไม่มีทุกข์
กับความเพียรเสียแล้ว ใครๆ ในโลกนี้ จะไม่ทำความดีเพื่อพ้นทุกข์
ในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดถึงพระนิพพาน
แท้จริงความนึกคิดไม่ใช่ทุกข์ แต่การไปยึดความนึกคิดมา
เป็นของตน จึงเป็นทุกข์
หลักอนัตตา ในทางพระพุทธศาสนา ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้
ด้วยปัญญาอันชอบ พระองค์มิได้ตรัสว่าอนัตตาเป็นของ
ไม่มีตนไมมีตัว เป็นของว่างเปล่า พระองค์ตรัสว่า ตนตัวคือ
ร่างกายของคนเรา อันได้แก่ขันธ์ทั้ง ๕ นี้
มันมีอยู่แล้ว แต่จะหาสิ่งเป็นสาระในขันธ์ ๕ นั้นไม่มี ดังนี้ต่างหาก
การเห็นความฟุ้งซ่านของจิตนั้น คือ "ปัญญาชั้นต้น"
คนใดว่าตนดี คนนั้นยังไม่ดี
ใครว่าตนวิเศษวิโส หรือฉลาดเฉียบแหลม
คนนั้นคือ คนโง่
คติธรรม - หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
