ผู้เขียน หัวข้อ: "สิ่งทั้งหลายทั้งปวงอยู่ในกฎอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา" - หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก  (อ่าน 964 ครั้ง)

ยาใจ

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 15628
    • ดูรายละเอียด



ในหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า สิ่งทั้งหลายทั้งปวงมันไม่ใช่ตัวตนทั้งหมด ปฏิเสธทั้งหมด เป็นหลักธรรมอันสูงสุดของพุทธะ ใดใดในโลกล้วนอนิจจัง มันของไม่เที่ยงทั้งหมด สัพเพ ธัมมาอนัตตา สิ่งทั้งหลายทั้งปวงไม่ใช่ตัวตนของเราทั้งหมด นี่คือหลักธรรมคำสอนของพุทธะที่ท่านประมวลลงมา

ไม่ว่าฆราวาสญาติโยม พระสงฆ์องค์เจ้าระดับไหน ถ้าผยองพองเจ้าของ ข้าเป็นอย่างนั้น ข้าเป็นอย่างนี้ ผลที่สุดก็ไม่เห็นมีอะไร จบ โดยหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า สิ่งทั้งหลายทั้งปวงมันอยู่ในกฎอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ทั้งหมด เพราะฉะนั้นให้เราทั้งหลาย ให้รู้จักปล่อย ให้รู้จักวาง ให้มีสมาธิ มีปัญญา เมื่อมีปัญญาแล้วก็กลั่นกรองไตร่ตรองเหตุผลและในเรื่องนั้น ๆ

หลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าอยู่ในใจทั้งหมดนะ จะพิจารณายังไงๆ มันก็ย้อนเข้ามาหาตัวผู้รู้คือใจนี่ล่ะ มันออกมาจากนี้ อย่างองค์หลวงตามหาบัวท่านว่าสุขก็ดีทุกข์ก็ดี เศร้าหมองก็ดี ผ่องใสก็ดี มันอยู่ในโลก มันออกไปจากใจทั้งนั้น ออกไปจากตัวผู้รู้คือใจ เศร้าหมองก็ดี ผ่องใสก็ดี ที่พอใจไม่พอใจก็ตาม มันออกไปจากใจ เพราะฉะนั้นถ้าจะปล่อยวาง ปล่อยวางที่ใจ ทิ้งทั้งสองเงื่อนเป็นอนัตตา ไม่ใช่ตัวตนของเรา ต้องปล่อยวางทิ้งทั้งสองเงื่อน ไม่ยึดมั่นถือมั่นทั้งสองเงื่อน ทั้งสุขทั้งทุกข์ ทั้งเศร้าหมองและผ่องใส

นี่แหละเป็นธรรมที่ท่านได้ประพฤติปฏิบัติ ท่านปล่อยวางที่จิตใจจุดนี้นะ อันนี้ล่ะให้พวกเราทุกๆ ท่านเหมือนกัน ถ้าจะพูดไปทั้งกิ่งทั้งง่าทั้งดอกทั้งใบ ผลที่สุดมันก็ออกมาจากรากแก้วคือต้นของมัน ถ้าถอนพรวดขึ้นมาแล้วนั่นนะทั้งหลายทั้งปวงก็จบหมด

นี้ก็เหมือนกันเรื่องทั้งหลายทั้งปวงออกมาจากใจทั้งหมด มโนปุพฺพงฺคมา ธมฺมา มโนเสฏฺฐา มโนมยา เรื่องทั้งหลายมีใจเป็นใหญ่ มีใจเป็นหัวหน้า สำเร็จแล้วด้วยใจ ถ้าการประพฤติปฏิบัติธรรมเราจะไปมองที่อื่นยังไม่ถึงจุดจบนะ ให้มองมาหาตัวผู้รู้คือใจ เอาใจให้อยู่ เอาใจให้นิ่ง เอาใจให้สงบ

เมื่อจิตใจสงบแล้วมองเห็นตนเอง เห็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ร่างกายสังขารตั้งแต่หัวจรดเท้ามันไม่เที่ยงแท้แน่นอน อีกวันหนึ่งนะเผาไฟทิ้งแน่ๆ นะ ใจนะ อีกสักวันหนึ่งไม่รู้ว่าวันไหนล่ะ อย่าผยองพองตัวนะใจนะ เมื่อเราเห็นจุดนี้อยู่แล้ว รู้จริงเห็นจริงอยู่แล้ว มันจะหลงลืมตัวไปที่ไหน มันก็รู้เท่ารู้ทันอยู่กับตัวเอง อยู่ด้วยปัจจุบัน ปัจจุบันจิตปัจจุบันธรรม อยู่เป็นวันๆไป ดูๆไป

หลักธรรมคำสอนของพุทธะ อยู่ในจิตใจนะ ไม่ใช่ที่อื่นนะ ถ้าส่ายออกไป ส่ายไปข้างนอกมันจะหลง หลงเงื่อนหลงส้น ลืมเจ้าของหลงเจ้าของ ข้าเป็นใคร ถึงขนาดข้าเป็นใครอย่างงั้นอีก ถ้ามองเข้ามาหาผู้รู้คือใจ ใจนะอย่าหลงนะ ขนาดร่างกายตัวเองยังไม่ใช่ตัวตนไม่ใช่ของเรานะเว้ย ถ้าเป็นของเรา เราบอกว่าอย่าแก่นะ อย่าเจ็บนะ อย่าตายนะ มันบอกได้ไหม มันบอกไม่ได้ บอกไม่ได้จะเป็นของเราได้ยังไง ขนาดร่างกายยังไม่ใช่ตัวตนของเรา ของส่วนอื่นที่มาเกี่ยวข้องกับเราล่ะมันจะเป็นของเราได้อยู่หรือใจ

เมื่อเราพิจารณาธรรมจุดนี้แล้วเราก็จะรู้ได้ กิเลสราคะก็ดี โทสะก็ดี โมหะก็ดีในจิตใจมันจะถอยกรูดกราดออกไปจากใจของเราเป็นกะตั้กๆ ทีเดียว ผลที่สุดเราก็รู้แจ้งเห็นจริง ปล่อยวางลงที่จุดนั้นด้วยความไม่ยึดมั่นถือมั่น ด้วยไตรลักษณ์ของพระพุทธเจ้าที่ท่านได้ตรัสได้แนะนำไว้แล้วนั้น

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “โทษของคนที่คิดว่าตัวเองดีกว่าคนอื่น”
แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๒๒ มิถุนายน ๒๕๖๕


***-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------***

ขอบคุณข้อมูลจาก Facebook หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก วัดป่านาคำน้อย
https://web.facebook.com/LuangpoInthawaiSantussako/
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 19, 2023, 06:22:57 am โดย ยาใจ »