“งานมากมายแต่ใจไม่วุ่นวาย” -พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล วัดป่าสุคะโต

[ยาใจ]

การฝึกจิต…
ก็เป็นเรื่องที่สำคัญแต่มันไม่ด่วน
แต่หลายคนกว่าจะรู้ว่าสำคัญ
ก็ต่อเมื่อพลาดไปแล้ว
เช่น ทะเลาะเบาะแว้งจนกระทั่งทุบตี
เพราะเกิดจากความวู่วาม เกิดโทสะ
หรือว่าไปลักขโมย ไปทุจริต ถูกจับได้
เพราะว่ามันเกิดความโลภเรียกว่าหน้ามืด

เป็นเพราะว่าเราขาดสติ
เป็นเพราะเราไม่ให้สำคัญ
ไม่ให้เวลากับการฝึกสติ

มีหลายคนมานึกได้
ก็ตอนที่มันสายไปแล้ว
ตอนที่เผลอทำตามอารมณ์
หรือทำด้วยความวู่วาม
แล้วค่อยมารู้ว่า
ถ้ารู้อย่างนี้ก็จะให้เวลากับ
การฝึกสติ ฝึกจิตมากขึ้น
อาจจะทำตั้งแต่ยังหนุ่มเลย
ไม่ใช่มารอทำเอา
หลังจากที่มันเกิดเหตุแล้ว

แล้วคนส่วนใหญ่
ก็มักจะมาคิดได้ตอนนี้

อันนี้ไม่ใช่เฉพาะเรื่องฝึกจิตอย่างเดียว

แม้กระทั่งเรื่องการออกกำลังกายด้วย
พอร่างกายมันแย่ เครื่องพังขึ้นมา
ถึงค่อยรู้ว่าเราน่าจะให้เวลา
กับการออกกำลังกายมากกว่านี้

แต่นี่กลับมองข้าม ไม่ใส่ใจ
เพราะไปมัวทำแต่สิ่งที่สำคัญและด่วน
หรือสิ่งที่ไม่สำคัญแต่ด่วน
ทำทุกอย่างยกเว้นสิ่งที่สำคัญและไม่ด่วน

อันนี้เพราะว่าไม่รู้จักจัด
ลำดับความสำคัญของงาน
เรียกว่าไม่รู้จักบริหารงาน
และไม่รู้จักบริหารใจด้วย.
…

“งานมากมายแต่ใจไม่วุ่นวาย”
พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล วัดป่าสุคะโต
แสดงธรรมเย็นวันที่ 25 พฤษภาคม 2568

https://www.kanlayanatam.com/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%9E%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5_%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B9%82%E0%B8%A5_visalo.htm?fbclid=IwY2xjawPRDCFleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFJZ2FCV1B3NWc5NktUNXduc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHhxBpNzFFx15RfkwQzUOBEFX6Jqf1GURedjJDHL6IcSp12Z0UmImmuliQs3m_aem_oB5X8aXH6iN6bqu573B2pA




✿ ✿ ✿ ✿-----------------------------------------✿ ✿ ✿ ✿

ขอบคุณข้อมูลและรูปภาพจาก Facebook Kanlayanatam
https://web.facebook.com/profile.php?id=100064859643754

[ยาใจ]

ตราบใดที่เรายังมีการแบ่งแยกว่า
อันนี้งานทางธรรม อันนี้คือการปฏิบัติธรรม
อันนี้เป็นงานทางโลก ความคิดแบบนี้
คืออุปสรรคที่ขัดขวางไม่ให้ใจได้เข้าถึง
ธรรมะขั้นสูงหรือการบรรลุธรรมได้

ที่จริงแล้วครูบาอาจารย์
ท่านยังบอกว่า
นิพพานไม่ได้หาได้จากที่ไหน
พบได้ในสังสารวัฏนี่แหละ
นิพพานกับสังสารวัฏไม่ได้แยกจากกัน

ในสังสารวัฏ…
มีความผันผวนปรวนแปร
มีสุข มีทุกข์ นั่นคือวัตถุดิบอย่างดี
ของการบรรลุธรรม หรือเข้าถึงพระนิพพาน

จริง ๆ สังสารวัฏ…
โดยเฉพาะในโลกมนุษย์
ซึ่งเต็มไปด้วยสุขและทุกข์
มันเป็นโอกาสที่เหมาะมาก
สำหรับการบรรลุธรรม
หรือการได้เข้าถึงความพ้นทุกข์
หรือเข้าถึงพระนิพพาน

ฉะนั้นอย่าไปรังเกียจ
ต้องปรับความเข้าใจให้ถูกต้อง
แล้วก็ใช้ทุกอย่าง
ที่เราทำให้มันเป็นการปฏิบัติธรรม

อย่าไปมองว่ามันเป็นความจำใจ
เพราะนั่นยิ่งเป็นตัวขัดขวางการเข้าถึงธรรม
อย่าว่าแต่ธรรมขั้นสูงเลย
แม้กระทั่งขั้นต่ำ คือความสงบ
ก็เข้าถึงไม่ได้ เพราะทัศนคติที่ว่า.

…

“สิ่งธรรมดาพาใจให้พ้นทุกข์ได้ ”
พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล วัดป่าสุคะโต
แสดงธรรมเย็นวันที่ 22 มิถุนายน 2568
https://www.kanlayanatam.com/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%9E%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5_%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B9%82%E0%B8%A5_visalo.htm?fbclid=IwY2xjawPRDCFleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFJZ2FCV1B3NWc5NktUNXduc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHhxBpNzFFx15RfkwQzUOBEFX6Jqf1GURedjJDHL6IcSp12Z0UmImmuliQs3m_aem_oB5X8aXH6iN6bqu573B2pA

[ยาใจ]

ความเหงาไม่ใช่เป็นเพราะเราขาดเพื่อน
ขาดความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับผู้อื่น
แต่เป็นเพราะเราไม่เป็นมิตรกับตัวเอง
เรารู้สึกแปลกแยกกับตัวเอง

อาตมารู้จักเพื่อนคนหนึ่ง
เขาเกิดมีปัญหาเรื่องหัวใจ
เขาต้องนอนอยู่โรงพยาบาล อยู่ห้องไอซียู
มีเวลาให้เยี่ยมได้แค่ 2 ช่วง
คือ บ่ายโมง กับ 5 โมงเย็น
ทั้งที่เขาพอจะรู้เนื้อรู้ตัวแล้ว

แต่ในความรู้สึกตอนนั้น
ถ้าไม่รู้ตัวยังจะดีเสียกว่า
เพราะพอรู้ตัวว่าเหงา ไม่มีคนมาเยี่ยม
เยี่ยมได้ 2 ช่วง 2 เวลา แต่ละช่วง
ก็แค่ 10 นาที 15 นาที ไม่เกินครึ่งชั่วโมง

ทุกวันเขาจะนั่งมองนาฬิกาอยู่ข้างหน้า
ว่าเมื่อไรจะถึง 5 โมงเย็นเสียที
ตอนหลังไม่รู้จะทำอย่างไร
ก็ถ่ายรูปนาฬิกาส่งไปให้เพื่อน
ถ่ายรูปนาฬิกาส่งไปให้เพื่อน
วันแล้ววันเล่า ๆ 5 โมงเย็น
เหมือนจะบอกว่า มาเยี่ยมฉันเสียทีสิ
อาการไม่ดีขึ้น ไม่ได้ทุกข์ทรมาน
จากกระบวนการเยียวยารักษาเท่าไร
แต่ทุกข์ใจมาก

แต่คนเราทุกคนมีโอกาส
ที่จะอยู่ในช่วงชีวิตแบบนี้
ขึ้นอยู่กับว่าช่วงเวลาไหนของชีวิต
แต่อย่างน้อย ๆ 90 เปอร์เซ็นต์
ของพวกเราซึ่งรวมถึงคนในที่นี้จะต้องเจอ

เพราะว่า 90 เปอร์เซ็นต์
ของคนทุกวันนี้ ยุคสมัยใหม่นี้
ประมาณ 5-7 ปีท้ายของชีวิต
จะเจ็บป่วยด้วยโรคเรื้อรังก่อนตาย

เราไม่ได้ตายทันทีเพราะอุบัติเหตุ
เพราะหัวใจวาย ไม่ได้ตายภายใน 2-3 วัน
เพราะโรคเฉียบฟังเฉียบพลัน
อย่างโรคร้ายหลายอย่าง

แต่เราจะตายด้วยโรคเรื้อรัง
ซึ่งก่อนจะตายจะป่วยติดเตียง
หลายปี หลายเดือน

แค่โรคภัยไข้เจ็บที่คุกคามร่างกาย
เราก็แย่พออยู่แล้ว
ต้องมาเจอความเหงา
เพราะว่าอยู่คนเดียว
ติดอยู่ในห้องไอซียูบ้าง เตียงผู้ป่วยบ้าง
มีหลาน มีลูก แต่เขาไม่มีเวลามาเยี่ยม
มีเพื่อนแต่ก็น้อย

และต่างคนต่างก็มีเวลาให้กับเราไม่มาก

แต่ว่าเราไม่จำเป็นต้องรอให้ถึงภาวะที่ป่วย

หลายคนแม้จะไม่ป่วยแต่รู้สึกเหงา

แต่อย่างที่อาตมาบอกว่า

ความเหงาไม่ใช่เป็นเพราะเราขาดเพื่อน
ขาดความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับผู้อื่น
แต่เป็นเพราะเราไม่เป็นมิตรกับตัวเอง
เรารู้สึกแปลกแยกกับตัวเอง

แต่ที่จริงแล้วเราทุกคน
มีความสามารถที่จะอิ่มเอม
รู้สึกโปร่งใส แม้จะอยู่คนเดียว
ถ้าเรารู้จักเป็นมิตรกับตัวเอง

ร่างกายเราอาจจะไม่เป็นมิตรกับเรา
เพราะแก่ชรา เพราะเจ็บป่วย
อันนี้เป็นธรรมดา

หลายคนที่ยังไม่เจ็บไม่ป่วย แข็งแรง
อาจจะพบว่าร่างกายเป็นมิตรกับเรา
สั่งให้ทำอะไรก็ทำ พากายไปเที่ยวก็ไป
อยากไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ไปสมใจ
เพราะร่างกายอำนวย

แต่จะมีช่วงหนึ่งของชีวิต
ที่ร่างกายไม่เป็นมิตรกับเรา
อาจจะเป็นเพราะความแก่ชรา
หรือความเจ็บป่วย

แต่อย่างน้อยจิตยังเป็นมิตรกับเราได้

ยิ่งเจ็บป่วย กายป่วยแต่ใจไม่ป่วย
ใจจะช่วยฉุดกายให้ดีขึ้น
แต่ถ้าเกิดป่วยขึ้นมาแล้วใจแย่ด้วย
ใจที่แย่จะฉุดกายให้แย่ลงไป หนักเลย
บางทีไม่เป็นอะไรเลย แต่ใจที่แย่ฉุดกายให้แย่



ใจเป็นมิตรที่ดีของเรา
เป็นมิตรที่ประเสริฐที่สุดของเรา
พระพุทธเจ้าตรัสว่า
พ่อแม่มีบุญคุณกับเรา
ทำประโยชน์ให้กับเราเพียงใด
ก็ไม่เท่ากับจิตที่ฝึกไว้ดีแล้ว
……

"รู้สึกเหงา"
พบสุขที่จิต พบมิตรที่ใจ …(1/3)
พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล
แสดงธรรมวันที่ 22 พฤศจิกายน 2568
ที่ อาคารรู้ศึกษา รู้สึกตัว ภูเก็ต
https://www.kanlayanatam.com/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%9E%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%A5_%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B9%82%E0%B8%A5_visalo.htm?fbclid=IwY2xjawPRHO9leHRuA2FlbQIxMABicmlkETFJZ2FCV1B3NWc5NktUNXduc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHq3ws7PbCQ0Hs2G2ZF8PON6-NxZu3cyY-6xH_JP6uEVzyfKXSXhe28DqzCrg_aem_TvUKrvj5JqUR4gmr7C3icw

[ยาใจ]

ธรรมชาติ_ครูของชีวิต


"ธรรมชาติสอนเราโดยไม่ต้องใช้ถ้อยคำ ต้นไม้ที่ผลัดใบสอนเรื่องความไม่เที่ยง สายน้ำที่ไหลไปไม่ย้อนกลับสอนให้รู้จักปล่อยวาง หากเราหยุดนิ่งและเปิดใจ ธรรมชาติจะสะท้อนให้เห็นการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปของทุกสิ่ง รวมทั้งความคิดและอารมณ์ของเราเอง เมื่อเข้าใจธรรมชาติภายนอก เราจะเริ่มเข้าใจธรรมชาติภายใน ใจที่เคยกระสับกระส่ายจะค่อย ๆ สงบ และเห็นชีวิตตามความเป็นจริงมากขึ้น"

พระไพศาล​_วิสาโล
...
ที่มา : วัดป่าสุคะโต ธรรมชาติที่พักใจ
ขอบคุณจากเพจ :  kanlayanatam

[ยาใจ]

                                                                               


                                   ✧ ✧ ✧ ✧☆*: .｡.  .｡.:*☆☆*: .｡.  .｡.:*☆ วันนี้คือวันดีของชีวิต ☆*: .｡.  .｡.:*☆☆*: .｡.  .｡.:*☆✧ ✧ ✧ ✧

“ชีวิตของคนเราเปรียบเหมือนเส้นทางที่ทอดยาว เป็นธรรมดาที่เราทุกคนย่อมปรารถนาให้ทางเส้นนี้ราบเรียบไปตลอด แต่ในความเป็นจริงเส้นทางชีวิตของใครก็ตามย่อมมีบางช่วงที่ขรุขระ เป็นหลุมเป็นบ่อ อีกทั้งคดเคี้ยว ไม่สม่ำเสมอ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าทางเส้นนี้จะไม่น่าเดิน หรือไม่น่าอภิรมย์เสมอไป

ในชีวิตของคนเราบางวันก็ผ่านไปอย่างราบรื่น แต่บางวันก็มีปัญหาต่าง ๆ รุมเร้า เพราะเราไม่สามารถควบคุมบงการให้มีแต่สิ่ง ๆ ดีเกิดขึ้นกับเราเหตุการณ์ที่ย่ำแย่เลวร้ายบางครั้งก็เป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้กระนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว จิตใจเราจะต้องตกต่ำย่ำแย่จนเสียศูนย์เสมอไป สิ่งเลวร้ายนั้นในที่สุดก็ต้องมีวันสิ้นสุด แต่ขณะที่มันยังไม่ผ่านไป เราก็สามารถอยู่กับมันได้ด้วยใจที่ไม่ทุกข์

วันแต่ละวันไม่เคยซ้ำเดิม ราบรื่นบ้าง ขลุกขลักบ้าง แต่เราสามารถทำให้แต่ละวันเป็นวันที่มีคุณค่า มีความหมาย และยังความสดชื่นเบิกบานให้แก่เราได้ ไม่ใช่เพราะมีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นกับเราทุกวัน แต่เป็นเพราะเรารู้จักวางใจ รวมทั้งทำสิ่งที่มีคุณค่าทั้งต่อตนเองและผู้อื่น เราไม่อาจเลือกเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา แต่เราเลือกได้ว่าจะมองเหตุการณ์เหล่านั้นอย่างไร รวมทั้งเลือกได้ว่าจะทำอย่างไรกับชีวิตของเรา ทั้งสองประการเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่จะทำให้วันนี้เป็นวันดีของชีวิต”

พระ​ไพศาล​ วิ​สาโล



✧ ✧ ✧ ✧☆*: .｡.  .｡.:*☆☆*: .｡.  .｡.:*☆☆*: .｡.  .｡.:*☆☆*: .｡.  .｡.:*☆☆*: .｡.  .｡.:*☆☆*: .｡.  .｡.:*☆☆*: .｡.  .｡.:*☆✧ ✧ ✧ ✧

ขอขอบคุณข้อมูลและรูปภาพจาก : Facebook วัดป่าสุคะโต ธรรมชาติที่พักใจ
https://www.facebook.com/Zensukato/