พุทธศาสนสุภาษิต โดย พระพรหมคุณาภรณ์ ( ป. อ. ปยุตฺโต )

[ยาใจ]

  คน


ปจฺเจกจิตฺตา ปุถุ สพฺพสตฺตา

ประดาสัตว์ ต่างคนก็แต่ละจิตแต่ละใจ



นานาทิฏฺฐิเก นานยิสฺสสิ เต

มนุษย์ทั้งหลายต่างความคิดต่างความเห็นกัน
ท่านจะกำหนดให้คิดเห็นเหมือนกันหมด เป็นไปไม่ได้



ยถา น สกฺกา ปฐวี สมายํ
กาตํ มนุสฺเสน ตถา มนุสฺสา

แผ่นดินนี้ ไม่อาจทำให้เรียบเสมอกันทั้งหมดได้ ฉันใด
มนุษย์ทั้งหลายจะทำให้เหมือนกันหมดทุกคนก็ไม่ได้ ฉันนั้น



อลโส คิหิ กามโภคี น สาธุ
อสญฺญโต ปพฺพชิโต น สาธุ
ราชา น สาธุ อนิสมฺมการี
โย ปณฺฑิโต โกธโน ตํ น สาธุ

คฤหัสถ์ชาวบ้าน เกียจคร้าน ไม่ดี
บรรพชิตไม่สำรวม ไม่ดี
ผู้ครองแผ่นดินไม่ใคร่ครวญก่อนทำ ไม่ดี
บัณฑิตมักโกรธ ไม่ดี



ทกฺขํ คหปตํ สาธุ         สํวิภชฺชญฺจ โภชนํ
อหาโส อตฺถลาเกสุ      อตฺถพูยาปตฺติ อพฺยโถ

ผู้ครองเรือนขยัน  ดีข้อหนึ่ง
มีโภคทรัพย์แล้วแบ่งปัน ดีข้อสอง
ถึงทีได้ผลสมหมาย ไม่เหลิงลอย ดีข้อสาม
ถึงคราวสูญเสียประโยชน์ ไม่หมดกำลังใจ ดีครบสี่



น มชฺเชถ ยสํ ปตฺโต

ข้อหนึ่ง  ได้ยศแล้วไม่พึงเมา

น พฺยาเธ ปตฺตสํสยํ

ข้อสอง  ถึงมีเหตุอาจถึงแก่ชีวิต ไม่พึงใจเสีย

วายเมเถว กิจฺเจสุ

ข้อสาม  พึงพยายามทำกิจทั้งหลายเรื่อยไป

สํวเร วิวรานิ จ

ข้อสี่  พึงระวังตนมิให้มีช่องเสีย



ทุลฺลโภ  องฺคสมฺปฺโน

คนที่มีคุณสมบัติพร้อมทุกอย่าง หาได้ยาก


สนนฺตา  ยนฺติ  กฺสุพฺภา  ตุณฺหี ยนฺติ มโหทธิ

ห้วยน้ำน้อย ไหลดังสนั่น หัวงน้ำใหญ่ ไหลนิ่งสงบ

ยทูนกํ ตํ สนติ            ยํ ปูรํ สนฺตเมว ตํ

สิ่งใดพร่อง สิ่งนั้นดัง สิ่งใดเต็ม สิ่งนั้นเงียบ

อฑฺฒกุมฺภูปโม   พาโล   รหโท  ปูโรว  ปณฺฑิโต

คนพาลเหมือนหม้อมีน้ำครึ่งเดียว บัณฑิตเหมือนห้วงน้ำที่เต็ม



โย จ วสฺสสตํ   ชีเว             กุสีโต  หีนวีริโย
เอกาหํ  ชีวิตํ  เสยฺโย           วิริยํ  อารภโต  ทฬฺหํ

ผู้ใดเกียจคร้าน  หย่อนความเพียร
ถึงจะมีชีวิตอยู่ได้ร้อยปี  ก็ไม่ดีอะไร
ชีวิตของผู้เพียรพยายามจริงจังมั่นคง
เพียงวันเดียวยังประเสริฐกว่า




มาเส  มาเส  สหสฺเสน         โย  ยเชถ  สตํ  สมํ
เอกญฺจ  ภาวิตตฺตานํ           มุหุตฺตมปิ  ปูชเย
สา  เยว  ปูชนา   เสยฺโย      ยญฺเจ  วสูสสตํ  หุตํ

ผู้ใดใช้ทรัพย์จำนวนพัน  ประกอบพิธีบูชาทุกเดือน
สม่ำเสมอตลอดเวลาร้อยปี
การบูชานั้นจะมีค่ามากมายอะไร
การยกย่องบูชาบุคคลที่อบรมตนแล้วคนหนึ่ง
แม้เพียงครู่เดียวประเสริฐกว่า





ที่มา : จากหนังสือ อมฤต พจนา พุทธศาสนสุภาษิต
พระพรหมคุณาภรณ์
( ป.อ. ปยุตฺโต)

[ยาใจ]

เพียรพยายาม-หน้าที่     


วายเมเถว  ปุริโส                        ยาว  อตฺถสฺส  นิปฺปทา

เป็นคนควรพยายามเรื่อยไป       จนกว่าผลที่หมายจะสำเร็จ




อนิพฺพินฺทิยการิสฺส                        สมฺมทตฺโถ  วิปจฺจติ

ทำเรื่อยไป  ไม่ท้อถอย  ผลที่ประสงค์จะสำเร็จสมหมาย



อาสึเสเถว  ปุริโส                          น  นิพฺพินฺเทยฺย  ปณฺฑิโต
ปสฺสามิ  โวหํ  อตฺตานํ                    ยถา  อิจฺฉึ   ตถา  อหุ

เป็นคนควรหวังเรื่อยไป  บัณฑิตไม่ควรท้อแท้
เราเห็นประจักษ์มากับตนเอง
เราปรารถนาอย่างใด  ก็ได้สมตามนั้น



ทุกฺขูปนีโตปิ  นโร  สปญฺโญ
อาสํ  น  ฉินฺเทยฺย  สุขาคมาย

คนมีปัญญา  ถึงเผชิญอยู่กับความทุกข์
ก็ไม่ยอมสิ้นหวังที่จะได้ประสบความสุข




นาสโส  วินฺทเต  สุขํ

คนเกียจคร้าน  ย่อมไม่ได้ประสบสุข




ยงฺกิญฺจิ  สิถิลํ  กมฺมํ                       น  ตํ  โหติ  มหปฺผลํ

การงานใด ๆ  ที่ย่อหย่อน  ย่อมไม่มีผลมาก



ปฏิกจฺเจว  ตํ   กยิรา                      ยํ  ชญฺญา  หิตมตฺตโน

รู้ว่าอะไรเป็นประโยชน์แก่ชีวิตตน  ก็ควรรีบลงมือทำ



วิริเยน   ทุกฺขมจฺเจติ

คนล่วงทุกข์ได้ด้วยความเพียร



กยิรา  เจ  กยิราเถนํ

ถ้าจะทำ  ก็ควรทำให้จริง




ทฬฺหเมนํ  ปรกฺกเม

พึงบากบั่นทำการให้มั่นคง




ปมาโท  มจฺจุโน  ปทํ

ความประมาท เป็นทางแห่งความตาย



อปฺปมตฺตา  น  มียนฺติ

ผู้ไม่ประมาท  ย่อมไม่ตาย



เย  ปมตฺตา  ยถา  มตา

คนประมาท  เหมือนคนตายแล้ว



มา   ปมาทมนุยุญฺเชถ

อย่ามัวประกอบความประมาท



อปฺปมาเทน   สมฺปาเทถ

จงทำประโยชน์ให้สำเร็จด้วยความไม่ประมาท



อตีตํ  นานฺวาคเมยฺย  นปฺปฏิกงฺเข  อนาคตํ

อย่าละห้อยความหลัง   อย่ามัวหวังอนาคต





หิยฺโยติ  หิยฺยติ  โปโส  ปเรติ  ปริหายติ
อนาคตํ  เนตมตฺถีติ  ญตฺวา
อุปฺปนฺนจฺฉนฺทํ  โก  ปนุเทยฺย  ธีโร

มัวรำพึงหลัง  ก็มีแต่จะหดหาย
มัวหวังหน้า  ก็มีแต่จะละลาย
อันใดยังมาไม่ถึง  อันนั้นก็ยังไม่มี
รู้อย่างนี้แล้ว  เมื่อมีฉันทะเกิดขึ้น
คนฉลาดที่ไหนจะปล่อยให้หายไปเปล่า




อชฺเชว  กิจฺจมาตปฺปํ

รีบทำความเพียรเสียแต่วันนี้



โก  ชญฺญา  มรณํ   สุเว

ใครเล่ารู้ว่าจะตายวันพรุ่ง





ที่มา : จากหนังสือ อมฤต พจนา พุทธศาสนสุภาษิต
พระพรหมคุณาภรณ์
( ป.อ. ปยุตฺโต)

[ยาใจ]

   จิตใจ 


มโนปุพฺพงฺคมา  ธมฺมา

Of all phenomena, the mind is the forerunner

ธรรมทั้งหลาย มีใจนำหน้า



จิตฺเตน  นียติ  โลโก

By the mind, the world is led around.

โลกอันจิตย่อมนำไป



ผนฺทนํ  จปลํ  จิตฺตํ    ทุรกฺขํ  ทุนฺนิวารยํ

The mind is flickering and fickle,
difficult to guard and hard to restrain.

จิตมีธรรมชาติดิ้นรน  กวัดแกว่ง รักษายาก ห้ามยาก



สุทุทฺทสํ   สุนิปุณํ      ยตฺถ  กามนิปาตินํ

The mind is extemely hard to see,
highly subtle, inclining to what is desires.

จิตนั้นเห็นได้แสนยาก  ละเอียดอ่อนยิ่งนัก  มักตกไปหาอารมณ์ที่ใคร่



วิหญฺญติ  จิตฺตวสานุวตฺตี

He who follows the dictates of his mind will be in trouble.

ผู้ประพฤติตามอำนาจจิต   ย่อมเดือดร้อน



จิตฺตสฺส   ทมโถ   สาธุ

Taming the mind to be effective is good.

การฝึกจิต  ให้เกิดผล  ดี



จิตฺตํ  ทนฺตํ  สุขาวหํ

A tamed mind brings happiness.

จิตที่ฝึกแล้ว  นำสุขมาให้



จิตฺตํ  รกฺเขถ  เมธาวี

A sagacious man should guard his mind.

ผู้มีปัญญา  พึงรักษาจิต




สจิตฺตมนุรกฺขถ

Keep guarding your own mind.

จงตามรักษาจิตของตน




จิตฺเต  สงฺกิลิฎฺเฐ  ทุคฺคติ  ปาฎิกงฺขา

With the mind defiled,
an unhappy destination is to be expected.

เมื่อจิตเศร้าหมองแล้ว  ทุคติเป็นอันต้องหวัง




จิตฺเต  อสงฺกิลิฎเฐ  สุคติ  ปาฏิกงฺขา

With the mind undefiled,
a happy destination is to be expected.

เมื่อจิตไม่เศร้าหมอง  สุคติเป็นอันหวังได้




เย  จิตฺตํ  สญฺญเมสฺสนฺติ    โมกฺขนฺติ   มารพนฺธนา

Those who know how to subdue the mind
will be liberated from the bonds of Mara, the Evil One.

ผู้รู้จักควบคุมจิตใจ  จะพ้นไปได้จากบ่วงของมาร




น  ตํ  มาตา  ปิตา  กยิรา      อญฺเญ  วาปิ   จ  ญาตกา
สมฺมาปณิหิตํ  จิตฺตํ               เสยฺยโส  นํ  ตโต  กเร

Neither the monter, nor the father, nor any other relative
can make a man nobler and better
than can his own rightly established mind.

จิตที่ตั้งไว้ถูกต้อง  ทำคนให้ประเสริฐประสบผลดี
ยิ่งกว่าที่มารดาบิดา  หรือญาติทั้งหลายใด ๆ  จะทำให้ได้





ที่มา : จากหนังสือ อมฤต พจนา พุทธศาสนสุภาษิต
พระพรหมคุณาภรณ์
( ป.อ. ปยุตฺโต)

[ยาใจ]

  ปัญญา 


ปญฺญา  โลกสฺมิ  ปชฺโชโต

Wisdom is the lamp in the world.

ปัญญา  เป็นดวงชวาลาในโลก



นตฺถิ  ปญฺญาสมา  อาภา

No light equals wisdom.

แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา  ไม่มี



ปญฺญา  นรานํ  รตนํ

Wisdom is the gem of luman beings.

ปัญญา  เป็นดวงแก้วของคน



ปญฺญาชีวึ  ชีวิตมาหุ  เสฏฺฐํ

Living by wisdom,  the sages say, is the noblest.

ปราชญ์ว่า ชีวิตที่อยู่ด้วยปัญญา ประเสริฐสุด



ปญฺญา  ว  ธเนน  เสยฺโย

Wisdom is indeed superior to wealth.

ปัญญาแล  ประเสริฐกว่าทรัพย์



ปญฺญา  หิ  เสฏฺฐา  กุสลา  วทนฺติ

Wisdom indeed, the wise say, is th noblest.

คนฉลาดกล่าวว่า ปัญญาแลประเสริฐสุด




ปญฺญา   เจนํ  ปสาสติ

Windom is the tool for governing one's life.

ปัญญาเป็นเครื่องปกครองตัว



ราโค โทโส มโท โมโห         ยตฺถ  ปญฺญา  น  คาธติ

Where there is access of passion,
hatred, infatuation, and delusion,
there is no access of wisdom.

ราคะ โทสะ ความมัวเมาและโมหะ เข้าที่ไหน
ปัญญาย่อมเข้าไม่ถึงที่นั้น




ยโถทเก อจฺเฉ วิปฺปสนฺเน
โส  ปสฺสติ  สิปฺปิกสมฺพุกญฺจ
สกฺขรํ  วาลุกํ  มจฺฉคุมฺพํ

Just  as when the water is clear and translucent,
one can distinctly see shells,
molluses, pebbles, sand, and fish,

เมื่อน้ำใส  กระจ่างแล้ว  ก็จะมองเห็นหอยกาบ
หอยโข่ง กรวด ทราย และฝูงปลาได้ชัดเจน ฉันใด




เอวํ  อนาวิลมฺหิ จิตฺเต
โส  ปสฺสติ  อตฺตทตฺถํ  ปรตฺถํ

so  too when the mind is not muddled,
one can lucidly see benefits for oneself and for others.

เมื่อจิตไม่ขุ่นมัว จึงจะมองเห็นประโยชน์ตน
ประโยชน์ผู้อื่น ได้ชัดเจน ฉันนั้น




ปญฺญา  สุตวินิจฺฉินี

Wishom is the tool for judging what is learned.

ปัญญาเป็นเครื่องวินิจฉัยสิ่งที่ได้เล่าเรียน




ปญฺญาสหิโต  นโร  อิธ          ทุกฺเข   สุขานิ  วินฺทติ

A wise man, even when  is  misery,
can still find happiness.

คนมีปัญญา ถึงแม้ตกทุกข์ ก็ยังหาสุขพบ




อนฺโธ  ยถา  โชติมธิฏฺฐเหยฺย

Without the eye of wisdon, one is like a blind man
who can step even on the light that illuminates the path.

ขาดตาปัญญาเสียแล้ว  ก็เหมือนคนตาบอด
เหยียบลงไปได้  แม้กระทั่งไฟที่ส่องทาง




ปญฺญาย  ติตฺตีนํ  เสฏฐํ

Saturation with wisdom excels all other saturations.

อิ่มด้วยปัญญา  ประเสริฐกว่าความอิ่มทั้งหลาย





ปญฺญาย  ติตฺตํ  ปุริสํ            ตณฺหา  น  กุรุเต วสํ

A  man saturated with wisdom is not subjugated by craving.

คนที่อิ่มด้วยปัญญา  ตัณหาเอาไว้ในอำนาจไม่ได้




สากจฺฉาย  ปญฺญา  เวทิตพฺพา

Wisdom is to be known through dialogue.

ปัญญารู้ได้ด้วยการสนทนา




สุสฺสูสํ  สภเต  ปญฺญํ

Wisdom is gained through attentive listening.

รู้จักฟัง  ย่อมได้ปัญญา





อุฏฺฐานกาลมฺหิ  อนุฏฐหาโน        ยุวา  พลี  อาลสิยํ  อุเปโต
สํสนฺนสงฺกปฺปมโน  กุสีโต            ปญฺญาย  มคฺคํ  อลโส  น  วินฺทติ

An idler does not find the path of wisdom,
who does not arise when it is time to arise,
who is inert though still young and strong,
whose thought is left stagnant,
and who is slothful and torpid.

ในเวลาที่ควรลุกขึ้นทำงาน ไม่ลุกขึ้นทำ
ทั้งที่ยังหนุ่มแน่นมีกำลัง  กลับเฉื่อยชา
ปล่อยความคิดให้จมปลัก เกียจคร้าน มัวซึมเซาอยู่
ย่อมไม่ประสบทางแห่งปัญญา




โยคา  เว   ชายเต  ภูริ

Wisdom arises through its exercise.

ปัญญา  ย่อมเกิดเพราะใช้การ




ชีวเตวาปิ  สปฺปญฺโญ           อปิ  วิตฺตปริกฺขยา

A  man with wisdom can still survive
even if wealthless.

คนมีปัญญา  ถึงสิ้นทรัพย์  ก็ยังเป็นอยู่ได้





ปญฺญาย  จ  อลาเกน         วิตฺตวาปิ  น  ชีวติ

But  without wisdom,
a man cannot survive even with his wealth.

แต่เมื่อขาดปัญญา  ถึงจะมีทรัพย์  ก็เป็นอยู่ไม่ได้




นตฺถิ  ปญฺญา  อฌายิโน

There is no wisdom in one
who lacks absorptive concentration.

ปัญญาไม่มี    แก่ผู้ไม่พินิจ




นตฺถิ  ฌานํ  อปญฺญสฺส

There is no avsorptive concentration in one
who lacks wisdom.

ความพินิจ  ไม่มีแก่คนไร้ปัญญา




โยนิโส  วิจิเน  ธมฺมํ

One should investigate a matter thoroughly,
tracing it all the way to its root.

พึงวิจัยเรื่องราวตลอดสายให้ถึงต้นตอ



ปญฺญายตฺถํ  วิปสฺสติ

Meaning will be distinctly seen with wisdom.

จะมองเห็นอรรถชัดแจ้งด้วยปัญญา




ปญฺญํ  นปฺปมชฺเชยฺย

One should not neglect the use of wisdom.

ไม่พึงละเลยการใช้ปัญญา




ปญฺญาย  ปริสุชฺฌติ

By wisdom one is purified.

คนย่อมบริสุทธิ์ด้วยปัญญา





ปโรสหสฺสมฺปิ  สมาคตานํ             กนฺเทยฺยุ  เต  วสฺสสตํ  อปญฺญา
เอโกว เสยฺโย  ปุริโส  สปญฺโญ       โย  ภาสิตสฺส  วิชานาติ  อตฺถํ

Even over a thousand fools having come together,
as  they  have no wisdom,
their chattering even for a hundred yers is to no avail.
Nobler indeed is only one wise man
who understands the meaning of a saying

คนโง่เขลามาประชุมกันแม้ตั้งกว่าพันคน  พวกเขาไม่มีปัญญา
ถึงจะพร่ำคร่ำครวญอยู่ตลอดร้อยปี ก็หามีประโยชน์ไม่
คนมีปัญญารู้ความแห่งภาษิต  คนเดียวเท่านั้น  ประเสริฐกว่า



ที่มา : จากหนังสือ อมฤต พจนา พุทธศาสนสุภาษิต
พระพรหมคุณาภรณ์
( ป.อ. ปยุตฺโต)

[ยาใจ]

  กรรม 


ยานิกโรติ  ปุริโส           ตานิ  อตฺตนิ  ปสฺสติ

A man sees in himself what he has done.

คนทำกรรมใดไว้  ย่อมเห็นกรรมนั้นในตนเอง





จรนฺติ  พาลา  ทุมฺเมธา         อมิตฺเตเนว  อตฺตนา

Fools, low in wisdom, lead their lives
with themselves being their own enemies.

คนพาลทรามปัญญา  ย่อมดำเนินชีวิต
โดยมีตนเองนั่นแหละเป็นศัตรู




ธญฺญํ  ธนํ  รชตํ  ชาตรูปํ
ปริคฺคหํ  วาปิ  ยทตฺถิ  กิญฺจิ
ทาสา  กมฺมกรา เปสฺสา      เย  จสฺส  อนุชีวิโน
สพฺพนฺนาทาย คนฺตพฺพํ      สพฺพํ  นิกฺขีปคามินํ

Whether  it  be  his  grain, wealth, money,
or  whatever is in his possession;
his servants, workers, or dependents-
all these cannot be carried along with him
but must be left behind.

ธัญญาหาร ทรัพย์สิน เงินทอง
หรือสมบัติที่ครอบครอง
ไม่ว่าอย่างใดที่มีอยู่
คนรับใช้ คนงาน คนอาศัยทั้งหลายทุกอย่าง
ล้วนพาเอาไปไม่ได้ ต้องทิ้งไว้ทั้งหมด




ยญฺจ  กโรติ  กาเยน             วาจาย  อุท  เจตสา
ตํ  หิ  ตสฺส  สกํ  โหติ           ตญฺจ  อาทาย  คจฺฉติ

Whatever deed he has done,
by his body, word or thought-
that deed will be his possession
that he will carry along with him.

กรรมใด  ทำไว้  ด้วยกาย  ด้วยวาจา  หรือด้วยใจ
กรรมนั้นแหละเป็นสมบัติของเขา  ซึ่งเขาจะพาเอาไป



มา  ชาตึ  ปุจฺฉ  จรณญฺจ  ปุจฺฉ

Do not ask about a person's birth,
but ask about his conduct.

อย่าถามถึงชาติกำเนิด  จงถามถึงความประพฤติ





กมฺมํ  วิชฺชา  จ  ธมฺโม  จ        สีลํ  ชีวิตมุตฺตมํ
เอเตน  มจฺจา  สุขฺฌนฺติ         น  โคตฺเตน  ธเนน วา

Action,  knowledge, Dhamma,
morality, and noble way of life-
mortals are purified by these five attributes,
not by clan or by wealth.

การงาน ๑ วิชา ๑ ธรรม ๑ ศีล ๑ ชีวิตอันอุดม ๑
คนบริสุทธิ์ด้วยสิ่งทั้ง ๕ นี้
หาใช่ด้วยตระกูลหรือด้วยทรัพย์ไม่




ที่มา : จากหนังสือ อมฤต พจนา พุทธศาสนสุภาษิต
พระพรหมคุณาภรณ์
( ป.อ. ปยุตฺโต)

[ยาใจ]

  คุณธรรม 


สจฺจํ  เว  อมตา  วาจา

Truth, indeed, is deathless speech.

คำสัตย์แล  เป็นวาจาไม่ตาย




สจฺจํ  หเว  สาธุตํ  รสานํ

Truth is tastier than all other tastes.

สัจจะ เป็นรสดียิ่งกว่าประดารส



สทฺธา  ทุติยา  ปุริสสฺส  โหติ

Confidence is a man's alter ego.

ศรัทธา เป็นมิตรคู่ใจของคน




สุขา  สทฺธา  ปติฏฺฐิตา

With confidence firmly rooted comes happiness.

ศรัทธาตั้งมั่นแล้ว นำสุขมาให้




สติ  โลกสฺมิ ชาคโร

Mindfulness is wakefulness in the world.
(In this world,
the only way to be wakeful is to be mindful.)

สติ ทำให้ตื่นอยู่ในโลก
(ในโลกนี้ มีสติ จึงจะนับว่าตื่น)




สติมโต  สทา  ภทฺทํ

A mindful man has, as it were, a lucky charm all the time.

คนมีสติ เท่ากับมีสิ่งนำโชคตลอดเวลา




สติมโต สุเว เสยฺโย

A mindful man is improving by each day.

คนมีสติย่อมดีขึ้นทุกวัน




อาทิ สีลํ ปติฏฺฐา  จ            กลฺยาณานญฺจ  มาตุกํ
ปมุขํ  สพฺพธมฺมานํ            ตสฺมา  สีลํ  วิโสธเย

Morality is preliminary, is fundamental,
is primordial to other virtues, and is primary of them all;
a person should therefore cleanse his morality.

ศีลเป็นเบื้องต้น เป็นที่ตั้งอาศัย เป็นมารดาของกัลยาณธรรมทั้งหลาย
เป็นประมุขของธรรมทั่วไป ฉะนั้น ควรชำระศีลให้บริสุทธิ์




สีลํ  อาภรณํ  เสฎฺฐํ

Morality is the best ornament.

ศีลเป็นอาภรณ์อันประเสริฐ




สีลํ กวจมพฺภุตํ

Morality is a wondrous armor.

ศีล เป็นเกราะอย่างอัศจรรย์



น ปรํ นาปิ อตฺตานํ        วิหึสติ สมาหิโต

He who  has his mind focused
harms neither others nor even himsefl

ผู้มีจิตใจตั้งมั่น ย่อมไม่เบียดเบียนคนอื่น และแม้ตนเอง



ที่มา : จากหนังสือ อมฤต พจนา พุทธศาสนสุภาษิต
พระพรหมคุณาภรณ์
( ป.อ. ปยุตฺโต)