จิตปกติ - อาจารย์ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง

[ยาใจ]

จิตปกติ

ด้วยการที่จิตมี ศีล สมาธิ ปัญญา
ตามที่พระพุทธองค์ทรงตรัสสอน
หมั่นฝึกจิตให้เป็นปกติ
จิตที่ปกติ คือ จิตที่เป็นธรรมดา

ธรรมดา
ในการรับรู้สิ่งต่างๆที่มากระทบ
ด้วยใจที่เป็นกลาง
ตั้งมั่นไม่หวั่นไหวในสิ่งที่มากระทบ
ตั้งมั่น ไม่หวั่นไหว เป็นกลาง
ที่ไม่เข้าไป หลงรัก-หลงชัง ต่อสิ่งใด

จิตจะเป็นปกติได้นั้น
ต้องอาศัยการฝึก ความรู้สึกตัว
เมื่อใดที่มีความรู้สึกตัว
ขณะนั้นจิตจะไร้ความคิด
เมื่อจิตไม่คิดนึกปรุงแต่ง
จิตก็จะไม่หลงเข้าไปยินดี-ยินร้ายต่อสิ่งใด
เมื่อจิตไม่เข้าไปยินดี-ยินร้าย
จิตก็จะเป็นปกติ และเป็นกลางต่ออารมณ์

จิตปกติ…ด้วยศีล
จิตก็จะไม่พาให้ กาย-วาจา ไปทำผิดบาป

จิตปกติ…ด้วยสมาธิ
จิตจะตั้งมั่น ไม่เผลอ ไม่เพ่ง ไม่กดข่ม
ไม่เครียด ไม่บังคับ เป็นกลาง
ไม่หลงเข้าไปยินดี-ยินร้าย ต่ออารมณ์

จิตปกติ…ด้วยปัญญา
จิตมีปัญญา จะรู้เห็นสรรพสิ่ง
ตามความเป็นจริง
เห็นความเป็นไตรลักษณ์
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
ละความเห็นผิดได้ว่า
กายใจนี้ ไม่ใช่ตัวเราของเรา
ละความยึดมั่นถือมั่นต่อสิ่งใดๆ
เมื่อปัญญารู้ ลด ละ สละ วาง
จึงว่างจากทุกข์ได้อย่างแท้จริง

เครื่องมือที่สำคัญ
ในการเข้าถึงความปกติ ก็คือ
สติ-สัมปชัญญะ
สติ-สัมปชัญญะ ความรู้สึกตัว
จึงเป็นอุปการะคุณ ต่อธรรมทั้งปวง
เป็นเครื่องมือสำคัญทำให้เข้าถึง
ความสุข สงบ เย็น ได้อย่างแท้จริง

มีสติรู้สึกตัว
ด้วยใจที่ปกติ ตั้งมั่น และเป็นกลาง
ต่อการรับรู้อารมณ์ต่างๆ เช่น
รู้ ลมหายใจเข้า-ออก
รู้ กาย ยืน เดิน นั่ง นอน
รู้ กายนิ่ง กายเคลื่อนไหว
รู้ ใจนิ่ง ใจเคลื่อนไหว
รู้ ใจสุข ทุกข์ เฉยๆ
รู้ ใจโลภ โกรธ หลง
รู้เห็นความไม่เที่ยง แปรเปลี่ยนไป
ของสรรพสิ่ง รู้แล้ววางไม่ชังไม่ชอบ

ฝึกความรู้สึกตัวบ่อยๆ นะครับ

ลุงยุทธ…สะดุดคิด





ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft