ผู้เขียน หัวข้อ: ปอกเปลือกตัวเองให้ออก - หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช  (อ่าน 114 ครั้ง)

ยาใจ

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 12661
    • ดูรายละเอียด
ปอกเปลือกตัวเองให้ออก

"ค่อยพัฒนาๆ ไป สร้างความดีไป

พัฒนาศีล สมาธิ ปัญญาของเราไป
 
ใจเราก็จะค่อยๆ ลอกเปลือก
 
เปลือกที่ชั่วๆ ทั้งหลาย ค่อยๆ กะเทาะๆ ไป

ในที่สุดก็เข้ามาถึงใจดวงที่มันสะอาดขึ้นๆ

การภาวนามันคล้ายๆ เราลอกเปลือกต้นกล้วย

เคยเห็นต้นกล้วยไหม เราลอกเปลือกมันไป

ลอกๆๆ เราจะไปหาแก่นของมัน

ลอกจนอันสุดท้าย แก่นของต้นกล้วยคือว่าง

ไม่มี ความไม่มี ไม่มีอะไร ไม่มีเปลือก

 
มันสะอาดหมดจดถึงขีดสุดเลย เพราะมันไม่มี

ถ้ามันมีอยู่ มันก็มีที่รองรับกิเลสอยู่

ค่อยลอกเปลือกของจิตออกไปเรื่อยๆ

จนเข้าถึงเนื้อแท้ของจิต


เนื้อแท้ของจิตมันว่าง มันไม่มีอะไรหรอก

มันสะอาดหมดจด ไม่มีกิเลสอะไรมาเกาะได้

เหมือนนิทานเซน เรื่องของเซน

บางคนก็บอกว่า

ภาวนาเหมือนเราคอยเช็ดฝุ่นละอองที่กระจก

ท่านชินเชาเป็นพระเซน

บอกว่าการปฏิบัติธรรมก็เหมือนเราคอยเช็ดกระจก

ไม่ให้ฝุ่นละอองจับ คือรักษาใจของเราไว้ให้ดี

แปลว่ารักษาใจไว้ให้ดี

เว่ยหลางไปอีกชั้นหนึ่ง
 
ไม่มีกระจก ขี้ฝุ่นก็ไม่มีที่จะจับ

ถ้าเราภาวนาจนเข้าไปถึงแก่นแท้ของจิต มันว่าง

มันไม่มีที่ตั้งให้กิเลสแทรกอยู่

ตัวเล็กตัวน้อยอะไร เกาะไม่ติด ไม่มีที่จะเกาะ

สิ่งเหล่านี้มีได้ ต้องมีความเด็ดเดี่ยว

ว่าเราจะมุ่งไปสู่ความพ้นทุกข์ มุ่งชนะกิเลส


มุ่งลอกเปลือกของตัวเอง

ไม่ใช่รักษาหน้า ปอกเปลือกตัวเองให้ออก"



หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม
20 มีนาคม 2565

  รับฟังเพิ่มเติมได้ที่ ===> https://youtu.be/nAkCOy6P4EA








ขอบคุณข้อมูลจาก Facebook Dhamma.com
https://web.facebook.com/dhammateachings
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 26, 2022, 05:49:05 pm โดย ยาใจ »