ผู้เขียน หัวข้อ: วันวิสาขบูชา - อาจารย์ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง  (อ่าน 330 ครั้ง)

ยาใจ

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 12940
    • ดูรายละเอียด



วันวิสาขบูชา

"วิสาขบูชา" หมายถึงการบูชาในวันเพ็ญเดือน ๖ วิสาขบูชา ย่อมาจาก " วิสาขปุรณมีบูชา " แปลว่า " การบูชาในวันเพ็ญเดือนวิสาขะ " ถ้าปีใดมีอธิกมาส คือ มีเดือน สองหน ก็เลื่อนไปเป็นกลางเดือน

ความสำคัญ วันวิสาขบูชา เป็นวันสำคัญยิ่งทางพระพุทธศาสนา เพราะเป็นวันที่พระพุทธเจ้าประสูติ คือ เกิด ได้ตรัสรู้ คือ สำเร็จ ปรินิพพาน คือ ดับ เกิดขึ้นตรงกันทั้ง คราว คือ

๑. เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติที่พระราชอุทยานลุมพินีวัน ระหว่างกรุงกบิลพัสดุ์กับเทวทหะ เมื่อเช้าวันศุกร์ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ปีจอ ก่อนพุทธศักราช ๘๐ ปี


๒. เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะตรัสรู้ เป็นพระพุทธเจ้าเมื่อพระชนมายุ ๓๕ พรรษา ณ ใต้ร่มไม้ศรีมหาโพธิ์ ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม ในตอนเช้ามืดวันพุธ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ปีระกา ก่อนพุทธศักราช ๔๕ ปี หลังจากออกผนวชได้ ปี ปัจจุบันสถานที่ตรัสรู้แห่งนี้เรียกว่า พุทธคยา เป็นตำบลหนึ่งของเมืองคยา แห่งรัฐพิหารของอินเดีย

๓. หลังจากตรัสรู้แล้ว ได้ประกาศพระศาสนา และโปรดเวไนยสัตว์ ๔๕ ปี พระชนมายุได้ ๘๐ พรรษา ก็เสด็จดับขันธปรินิพพาน เมื่อวันอังคาร ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ปีมะเส็ง ณ สาลวโนทยาน ของมัลลกษัตริย์ เมืองกุสินารา แคว้นมัลละ (ปัจจุบันอยู่ในเมืองกุสีนคระ แคว้นอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย)

——————————————————-———-

การบูชาในพระพุทธศาสนานั้น มีด้วยกัน 2 ประการ คือ

อามิสบูชา การบูชาด้วยวัตถุสิ่งของ เช่น ดอกไม้ ธูปเทียม ของหอม เป็นต้น

ปฏิบัติบูชา การบูชาด้วยการกระทำตามที่พระพุทธองค์ทรงตรัสสอน เช่น มีสติรู้ กาย เวทนา จิต ธรรม รู้สภาวธรรมที่เกิดขึ้นที่กายที่ใจตามความเป็นจริง เห็นการเกิดดับเปลี่ยนแปลง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ไม่ใช่ตัวตนของเรา เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ตามเหตุตามปัจจัย เป็นต้น

การบูชาทั้ง 2 ประการนี้ ล้วนมีอานิสงส์ต่อผู้บูชาทั้งนั้น
แต่พระผู้พระพุทธองค์ทรงยกย่องการปฏิบัติบูชาเหนือสิ่งอื่นใด






ลุงยุทธ…สะดุดคิด







กราบขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงค่ะและขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ :

Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง

https://www.facebook.com/theerayuth.praft
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 16, 2022, 09:58:26 am โดย ยาใจ »