พุทธศาสนสุภาษิต - ความไม่ประมาท
หมวด 10 หมวดความไม่ประมาท
1 ความไม่ประมาท เป็นทางแห่งความไม่ตาย
2 ผู้ไม่ประมาท ย่อมไม่ตาย
3 ท่านทั้งหลายจงเป็นผู้ยินดีในความไม่ประมาท
4 ท่านทั้งหลายจงยังความไม่ประมาทให้ถึงพร้อม
5 บัณฑิตย่อมบันเทิงในความไม่ประมาท
6 บัณฑิตย่อมสรรเสริญความไม่ประมาท
7 บัณฑิตผู้ไม่ประมาท ย่อมได้รับประโยชน์ทั้งสอง
8 ผู้ไม่ประมาทพินิจอยู่ ย่อมถึงสุขอันไพบูลย์
9 ปราชญ์ย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้ เหมือนทรัพย์ประเสริฐสุด
10 คนมีปัญญา พึงสร้างเกาะที่น้ำหลากมาให้ท่วมไม่ได้ ด้วยความหมั่น ความไม่ประมาท ความสำรวม และความข่มใจ
11 ภิกษุยินดีในความไม่ประมาท หรือเห็นภัยในความประมาท ย่อมเผาสังโยชน์น้อยใหญ่ไป เหมือนไฟไหม้เชื้อน้อยใหญ่ไปฉะนั้น
12 ภิกษุยินดีในความไม่ประมาท หรือเห็นภัยในความประมาท เป็นผู้ไม่ควรเพื่อจะเสื่อม ชื่อว่าอยู่ใกล้พระนิพพานทีเดียว
13 ภิกษุทั้งหลาย พวกเธอจงเป็นผู้ไม่ประมาท มีสติ มีศีลดีงาม ตั้งความดำริไว้ให้ดี คอยรักษาจิตใจของตน
14 คนมีปัญญาดีไม่ประมาทในเมื่อผู้อื่นประมาท มักตื่นในเมื่อผู้อื่นหลับ ย่อมละทิ้งผู้ประมาท (คนโง่) เหมือนม้าฝีเท้าเร็ว
ทิ้งม้าไม่มีกำลังไปฉะนั้น
15 ท่านทั้งหลาย จงยินดีในความไม่ประมาท คอยรักษาจิตของตน จงถอนตนขึ้นจากหล่ม เหมือนช้างที่ตกหล่มถอนตนขึ้นฉะนั้น
16 ภิกษุผู้มีธรรมเป็นเครื่องอยู่อย่างนี้ มีสติ ไม่ประมาท ละความนับถือมั่นว่าของเราได้แล้วเที่ยวไป เป็นผู้รู้ พึงละชาติ ชรา โสกะ
ปริเทวะ และทุกข์ ในโลกนี้ได้
17 ยศย่อมเจริญแก่ผู้มีความหมั่น มีสติ มีการงานสะอาด ใคร่ครวญแล้วทำ ระวังดีแล้ว เป็นอยู่โดยธรรม และไม่ประมาท
พุทธศาสนสุภาษิต - ความไม่ประมาท
หมวด 10 หมวดความไม่ประมาท
