* รวม * คติธรรม - คำกลอน โดย อาจารย์ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง

[ยาใจ]

คนจะดีชั่ว

อย่าเพียงแค่ ดูกันที่ภายนอก

คนจะดีชั่ว ให้ดูกันที่จิตใจ

บางคนหน้าตาดูไม่หล่อไม่สวย

แต่จิตใจท่านดี มีคุณธรรมก็มี

บางคนหน้าตาดูดี แต่ใจไม่ดี ก็มีให้เห็น

หน้าตาดี…ดีก็มี

หน้าตาดี…ไม่ดีก็มี

หน้าตาไม่ดี…ดีก็มี
 
หน้าตาไม่ดี…ไม่ดีก็มี

จิตใจดี อยู่ทุกที่ ก็งดงาม

อย่าได้คบกัน เพียงแค่ดูกันที่ภายนอก

คนจะดีหรือไม่ ต้องคบใกล้ชิดกันนานๆ

ยามมีสุข มียศ มีตำแหน่ง มีอำนาจ

นั้นยากที่จะรู้ว่า ใครจริงใจ หรือไม่

ยามทุกข์ยากลำบาก

ไร้เงิน ไร้ยศ ไร้ตำแหน่ง ไร้อำนาจ

ใครจริงใจ หรือไม่ ย่อมเห็นได้ชัด

ใครจะดีหรือไม่…ขอให้ใจเราดีก็พอ

คนจะดีชั่ว…อยู่ที่ตัวทำ

คนจะสูงต่ำ…อยู่ที่ทำตัว


  ลุงยุทธ…สะดุดคิด





ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

ไฟที่น่ากลัวที่สุด

คือ ไฟราคะ ไฟโทสะ ไฟโมหะ

พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า

“ภิกษุทั้งหลาย เมื่อไฟไหม้บ้าน

ภาชนะเครื่องใช้อันใด

ที่เจ้าของนำออกมาได้

ของนั้นก็เป็นประโยชน์ต่อเจ้าของ

ส่วนที่นำออกมาไม่ได้

ก็ถูกไฟไหม้วอดวาย ณ ที่นั้นเองฉันใด

คนในโลกนี้ถูกไฟ คือ

ความแก่ ความตาย เผาไหม้อยู่ ก็ฉันนั้น

คนผู้ฉลาดย่อมนำของออก
 
ด้วยการให้ทาน

ของที่บุคคลให้แล้ว มีความสุขเป็นผล

ส่วนของที่ยังไม่ได้ให้ หาเป็นเช่นนั้นไม่

แต่โจรอาจขโมยเสียบ้าง

ไฟอาจไหม้เสียบ้าง

อีกอย่างหนึ่ง เมื่อความตายมาถึงเขา

บุคคลย่อมสละทรัพย์สมบัติ

และแม้สรีระของตนไว้ ก็นำไปไม่ได้เลย

ผู้มีปัญญารู้ความจริงข้อนี้แล้ว

พึงบริโภคใช้สอย

พึงให้เพื่อสงเคราะห์ผู้อื่น

เมื่อบริโภคพอสมควรแล้ว

เป็นผู้ไม่ถูกติเตียน

ย่อมเข้าสู่ฐานะอันประเสริฐ”






ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า

จิตฺตํ ทนฺตํ สุขาวหํ
อ่านว่า [จิด-ตัง, ทัน-ตัง, สุ-ขา-วะ-หัง]
“จิตที่ฝึกดีแล้ว นำสุขมาให้”

มโนปุพฺพงฺคมา ธมฺมา มโนเสฎฺฐา มโนมยา
อ่านว่า (มะ-โน-ปุบ-พัง-คะ-มา-ทำ-มา-มะ-โน-เสด-ถา-มะ-โน-มะ-ยา)
ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นใหญ่
มีใจเป็นประธาน สำเร็จลงแล้วด้วยใจ
——————————————
ฝึกจิตอย่างไร ก็ย่อมได้อย่างนั้น

ฝึกจิตให้ทาน
ใจก็เป็นผู้ให้ผู้เสียสละ
ฝึกจิตตระหนี่ถี่เหนียว
ใจก็คับแคบเป็นคนขี้งก

ฝึกจิตให้มีศีล
ใจก็ไม่คิดเบียดเบียนใคร
ฝึกจิตให้ไร้ศีล
ใจก็มักคิดเบียดเบียนผู้อื่น

ฝึกจิตให้มีสมาธิ
ใจก็สุขสงบตั้งมั่นไม่หวั่นไหว
ฝึกจิตให้คิดมาก
ใจก็ฟุ้งซ่านไม่สงบสุข

ฝึกจิตให้มีปัญญา
ใจก็มีเหตุผลแยกแยะและปล่อยวางเป็น

จิตที่เป็นผู้ให้
ย่อมเป็นที่รัก
จิตที่มีศีล
ย่อมทำให้มีความสุขสมาธิเกิดง่าย
จิตที่มีสมาธิ
ย่อมเกื้อกูลให้เกิดปัญญาได้ไว
จิตที่มีปัญญา
ย่อมทำให้ใจไม่เป็นทุกข์
ทาน ศีล สมาธิ ปัญญา
ต้องเริ่มต้นที่มี สติ

ฝึกจิตวันละนิด…ชีวิตจะปลอดภัย

ลุงยุทธ…สะดุดคิด






กราบขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงค่ะ
ข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

ชีวิตมนุษย์จำเป็นต้องเรียนรู้
ต้องศึกษาวิชาการต่างๆ เรียนรู้เอาไว้
เพื่อนำมาใช้ประกอบสัมมาอาชีพ

การเรียนรู้กายใจเป็นสิ่งที่สำคัญ
เราเรียนรู้ เพื่อให้เข้าใจชีวิตตามความเป็นจริง
ความจริง นั่นคือ สรรพสิ่งที่เกิดขึ้น
ล้วนเป็นของชั่วคราว ทั้งดีและร้าย
มันไม่เที่ยง ไม่ทน ไม่ใช่ตัวตน บังคับไม่ได้
เมื่อเข้าใจตามความเป็นจริงของชีวิต
จึงจะสามารถละความเห็นผิดได้ว่า
กายใจนี้ ไม่ใช่ตัวเราของเรา
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ตามเหตุตามปัจจัย
จึงไม่ควรเข้าไปยึดมั่นถือมั่นกับสิ่งใด

เมื่อยึดมาก…ก็ทุกข์มาก
ยึดน้อย…ก็ทุกข์น้อย
ไม่ยึด…ก็ไม่ทุกข์
จะหมดยึดได้นั้น
ต้องศึกษาและปฏิบัติ
ตามที่พระพุทธองค์ทรงตรัสสอน

ยังไม่สายเกินไป
ถ้าเราจะฝึกปฏิบัติเรียนรู้กายใจตั้งแต่วันนี้
หมั่นมีสติรู้กายรู้ใจตามที่มันเป็นบ่อยๆ
แม้ว่าเราจะอ่านหนังสือไม่ออก
เขียนหนังสือไม่เป็น
แต่เราก็ยังสามารถอ่านกายอ่านใจได้ นะครับ

ลุงยุทธ…สะดุดคิด






ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

ชั่ววูบ

อารมณ์ชั่ว...เพราะวูบ...ขาดสติ

จิตดำริ...คิดทำไป...ในสิ่งผิด

ทำสิ่งใด...ทำตามใจ...ไม่ยั้งคิด

จบชีวิต...หมดโอกาส...ไม่ฉลาดเลย

ลุงยุทธ…สะดุดคิด

สติจำเป็นในที่ทุกสถาน…ในกาลทุกเมื่อ

คิดผิด พูดผิด ทำผิด เพราะขาดสติ

จิตที่ขาดสติ จึงดำริคิดพูดทำตามใจกิเลส

อารมณ์ชั่ววูบ เพราะขาดสติเพียงแค่ชั่วแวบ

ฝึกสติกันไว้เถิด จะได้ไม่เสียใจเมื่อภายหลัง

ทำตามอารมณ์ชั่ววูบ อนาคตจึงต้องวูบดับลง

จิตนี้ฝึกได้ ถ้าตั้งใจที่จะฝึก

ยังไม่สายเกินไปที่จะฝึก แต่ถ้าไม่ฝึกจะสายไป








ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

จิตปกติ
ด้วยการที่จิตมี ศีล สมาธิ ปัญญา
ตามที่พระพุทธองค์ทรงตรัสสอน
หมั่นฝึกจิตให้เป็นปกติ
จิตที่ปกติ คือ จิตที่เป็นธรรมดา

ธรรมดา
ในการรับรู้สิ่งต่างๆที่มากระทบ
ด้วยใจที่เป็นกลาง
ตั้งมั่นไม่หวั่นไหวในสิ่งที่มากระทบ
ตั้งมั่น ไม่หวั่นไหว เป็นกลาง
ที่ไม่เข้าไป หลงรัก-หลงชัง ต่อสิ่งใด

จิตจะเป็นปกติได้นั้น
ต้องอาศัยการฝึก ความรู้สึกตัว
เมื่อใดที่มีความรู้สึกตัว
ขณะนั้นจิตจะไร้ความคิด
เมื่อจิตไม่คิดนึกปรุงแต่ง
จิตก็จะไม่หลงเข้าไปยินดี-ยินร้ายต่อสิ่งใด
เมื่อจิตไม่เข้าไปยินดี-ยินร้าย
จิตก็จะเป็นปกติ และเป็นกลางต่ออารมณ์

จิตปกติ…ด้วยศีล
จิตก็จะไม่พาให้ กาย-วาจา ไปทำผิดบาป

จิตปกติ…ด้วยสมาธิ
จิตจะตั้งมั่น ไม่เผลอ ไม่เพ่ง ไม่กดข่ม
ไม่เครียด ไม่บังคับ เป็นกลาง
ไม่หลงเข้าไปยินดี-ยินร้าย ต่ออารมณ์

จิตปกติ…ด้วยปัญญา
จิตมีปัญญา จะรู้เห็นสรรพสิ่ง
ตามความเป็นจริง
เห็นความเป็นไตรลักษณ์
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
ละความเห็นผิดได้ว่า
กายใจนี้ ไม่ใช่ตัวเราของเรา
ละความยึดมั่นถือมั่นต่อสิ่งใดๆ
เมื่อปัญญารู้ ลด ละ สละ วาง
จึงว่างจากทุกข์ได้อย่างแท้จริง

เครื่องมือที่สำคัญ
ในการเข้าถึงความปกติ ก็คือ
สติ-สัมปชัญญะ
สติ-สัมปชัญญะ ความรู้สึกตัว
จึงเป็นอุปการะคุณ ต่อธรรมทั้งปวง
เป็นเครื่องมือสำคัญทำให้เข้าถึง
ความสุข สงบ เย็น ได้อย่างแท้จริง

มีสติรู้สึกตัว
ด้วยใจที่ปกติ ตั้งมั่น และเป็นกลาง
ต่อการรับรู้อารมณ์ต่างๆ เช่น
รู้ ลมหายใจเข้า-ออก
รู้ กาย ยืน เดิน นั่ง นอน
รู้ กายนิ่ง กายเคลื่อนไหว
รู้ ใจนิ่ง ใจเคลื่อนไหว
รู้ ใจสุข ทุกข์ เฉยๆ
รู้ ใจโลภ โกรธ หลง
รู้เห็นความไม่เที่ยง แปรเปลี่ยนไป
ของสรรพสิ่ง รู้แล้ววางไม่ชังไม่ชอบ

ฝึกความรู้สึกตัวบ่อยๆ นะครับ
ลุงยุทธ…สะดุดคิด



กราบขอบคุณข้อมูลจาก : Facebook อาจารย์ ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่งเป็นอย่างสูงค่ะ
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า

ภิกษุทั้งหลาย !

บัดนี้เราขอเตือนท่านทั้งหลายว่า

สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา

พวกเธอทั้งหลาย จงยังตนให้ถึงพร้อม

ด้วยความไม่ประมาทเถิด

นี่เป็นวาจาในครั้งสุดท้าย ของพระพุทธองค์





ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

ขอมอบเพลงต้อนรับ  เดือนแม่

หนึ่งเดียวคือแม่
http://youtu.be/RSLVpaLd704

ค่าน้ำนม (เด็ก)
http://youtu.be/_ve1j7j0PpE

อิ่มอุ่น
http://youtu.be/D-zZrklJtzY

ใครหนอ (เด็ก)
http://youtu.be/wGrs5D56JCc

คำว่าแม่ (เด็ก)
http://youtu.be/qfx1ifn6Dug

พระคุณแม่ (เด็ก)
http://youtu.be/ErTKVzuq1sE
YA

เรารักแม่
http://youtu.be/HAxw9WmnXy0

คิดถึงแม่ (animation)
http://youtu.be/4bRqu6vOgF8




ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

ขอเป็นกำลังใจ

เห็นใจ และเข้าใจกัน ในยามนี้

แม้ใจจะมีท้อ แต่ก็อย่าถอย


บอกตนเองว่า

อดทนไว้ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป

ชีวิตย่อมประสบทั้งความสุข และความทุกข์

จงยอมรับความจริงว่า

สรรพสิ่งย่อมมีการเปลี่ยนแปรไป

ไม่แน่นอน นั้นเป็นเรื่องธรรมดา



ในวิกฤต ย่อมโอกาส

ผู้ฉลาดย่อมเห็นโอกาสในวิกฤต

จงฉลาดในการเรียนรู้

เรียนรู้ด้วยความซื่อสัตย์

ขยัน ประหยัด อดทน

เรียนรู้ด้วยจิตที่มุ่งมั่นตั้งใจ

เด็ดเดี่ยวไม่ท้อถอย

ชีวิตยังไม่สิ้น ก็ต้องดิ้นกันไป


อย่าเพิ่งสิ้นหวัง

หากยังมีลมหายใจอยู่

ความสำเร็จเกิดขึ้นได้ด้วยความเพียร

เพียรในสิ่งที่ถูกต้อง

เพียรในสิ่งที่ถูกทาง

ชีวิตจะได้พบทางสว่างใจในสักวัน


ขอให้ผ่านพ้นทุกวิกฤตภัยไปด้วยกัน นะครับ

ลุงยุทธ…สะดุดคิด







ขอบคุณข้อมูล : Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

กระจกส่องใจ 

กระจกเงา...ส่องให้เห็น...เพียงร่างกาย
ส่วนจิตใจ...เอาสิ่งใด...มาส่องหนา
ใช้สติ...สมาธิ...และปัญญา
ส่องเห็นว่า...กายและใจ...ไร้ตัวตน

อันตัวเรา...แท้ที่จริง...ไม่มีหรอก
มายาหลอก...หลงเป็นเรา...ให้สับสน
เพียงขันธ์ห้า...หลอกให้หลง...ว่าเป็นตน
จิตดิ้นรน..ยึดเป็นตน...จนทุกข์ใจ

ใช้กระจก…คือสติ...สัมปชัญญะ
จึงจะละ...ความเห็นผิด...ยึดติดได้
หมดเห็นผิด...หมดยึดติด...หมดพิษภัย
หมดทุกข์ได้…เพราะหมดยึด…เป็นตัวเรา

เพียงแค่ฟัง...เพียงแค่อ่าน...ยังไม่พอ
อย่าหวังรอ...ใครบันดาล...ให้หายเขลา
ธรรมต้องเพียร...ต้องฝึกหัด...ปฏิบัติเอา
หมดโง่เขลา...ได้เมื่อใด...ไร้ทุกข์เอย

ลุงยุทธ…สะดุดคิด







กราบขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงค่ะและขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ :

Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง

https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

  จิตหลง   


เมื่อจิตหลงอยู่ในโลกแห่งความคิด
ความปรุงดี ปรุงร้าย ก็เกิดขึ้น
ปรุงให้เป็นเขาเป็นเรา
หากไม่มีสติรู้เท่าทันจิตคิด
ก็มักหลงเผลอเพลิน หลงรัก หลังชัง
กับสิ่งที่ปรุงแต่งนั้น

แต่เมื่อใดที่มีสติรู้เท่าทัน
ความคิดปรุงแต่งก็จะดับลง
เมื่อจิตไม่หลงเพลินยินดียินร้าย
จิตก็จะตั้งมั่น และเป็นกลาง
เป็นกลางในการรับรู้สภาวธรรม
ที่เกิดขึ้นที่กายที่ใจ ตามความเป็นจริง

ความเป็นจริง คือ การเห็นความเกิดดับ
ของทุกสภาวธรรม ว่าเป็นไตรลักษณ์ อันได้แก่
-อนิจจัง มันไม่เที่ยง
-ทุกขัง เป็นทุกข์ทนอยู่สภาพเดิมไม่ได้
-อนัตตา มันไม่ใช่ตัวเราของเรา บังคับไม่ได้

ทุกสภาวธรรม
ที่เกิดขึ้นจากเหตุปัจจัยปรุงแต่ง
ล้วนตกอยู่ภายใต้กฎไตรลักษณ์
จึงไม่ควรเข้าไปยึดมั่นถือมั่นว่า
มันเป็นตัวเราของเรา
เมื่อหมดความเห็นผิด หมดความยึดติด
จิตก็เป็นอิสระจากทุกข์

พระพุทธองค์ทรงตรัสสอน
ให้หมั่นเจริญในสติปัฏฐาน 4
มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ
ระลึกรู้ที่ กาย เวทนา จิต ธรรม
ซึ่งเป็นทางสายเอก และเป็นทางดำเนิน
สู่ความพ้นทุกข์ดับทุกข์ที่แท้จริง
เมื่อรู้หลักที่ถูกต้อง ปฏิบัติได้ถูกทาง ผลย่อมปรากฎ

ขอแสงธรรมแสงปัญญา จงบังเกิดแก่ใจ
ผู้สนใจใฝ่ธรรมทุกท่านเทอญ

ลุงยุทธ…สะดุดคิด







กราบขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงค่ะและขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ :

Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง

https://www.facebook.com/theerayuth.praft

[ยาใจ]

[ยาใจ]

  ชีวิตอยู่ได้ด้วยอาหาร   

เงินทองแม้เป็นทรัพย์ภายนอก

แต่ก็มีความจำเป็นในการซื้อหาปัจจัย 4

มาเลี้ยงร่างกาย

ฉะนั้น ต้องขยันหาทรัพย์ รู้จักเก็บออม

คบมิตรที่ดี ใช้จ่ายไม่เกินตน

ร่างกายจะแข็งแรง

ต้องรู้จักออกกำลังกาย

รู้จักทานอาหารที่เป็นประโยชน์

รู้จักนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ



อาหารใจ

ไม่มีขาย อยากได้ต้องทำเอง

ทรัพย์ภายใน คือ อาหารของใจ

ทาน-ศีล-สมาธิ-ปัญญา

เป็นทรัพย์ภายใน เป็นอาหารของใจ

ทาน…การให้การเสียสละแบ่งปัน

เพื่อลดละความตระหนี่ ความเห็นแก่ตัว

ศีล…ทำให้ใจเป็นปกติ ไม่คิดเบียดเบียนใคร

ให้เดือดร้อนด้วย กาย วาจา ใจ

สมาธิ…ความตั้งมั่น ไม่ซัดส่าย มั่นคง ไม่หวั่นไหว

ไม่หลงยินดี-ยินร้ายต่อสิ่งใด

ปัญญา…ทำให้เข้าใจชีวิตตามความเป็นจริง

ความจริงแห่งความไม่เที่ยง ไม่ทน ไม่ใช่ตัวตน

เกิดดับบังคับไม่ได้ มันหมุนเวียน

แปรเปลี่ยนไป ตามเหตุตามปัจจัย

เพื่อละความเห็นผิด ละความยึดติด

ทำให้ชีวิตเป็นอิสระจากความทุกข์ได้


เราใช้เวลาส่วนใหญ่…ในการหาเงิน

แต่เมื่อได้เงินมา…กลับซื้อเวลากลับคืนมาไม่ได้

ทุกคนมีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากัน

สำคัญเพียงว่า

ใครจะใช้เวลาไปเพื่อสิ่งใด

หาสิ่งที่เป็นสาระ หรือไร้สาระให้แก่ชีวิต

หาทรัพย์ภายนอก หรือทรัพย์ภายใน

หาทรัพย์อะไร เป็นส่วนใหญ่

หรือควรหา

ทั้งทรัพย์ภายนอก และทรัพย์ภายใน ควบคู่กันไป

ชีวิตนี้ ท่านเป็นผู้เลือกเอง ลิขิตเอง


ลุงยุทธ…สะดุดคิด

[ยาใจ]

** พุทธภาษิตสอนใจ **

คำว่า “กรรม” เป็นคำกลางๆ แปลว่า
การกระทำทางกาย (กายกรรม)
ทางวาจาคำพูด (วจีกรรม)
ทางใจการนึกคิด (มโนกรรม)
ที่ประกอบด้วยเจตนา มี ๒ ประเภท คือ
กรรมดี (กุศลกรรม)
และกรรมชั่ว (อกุศลกรรม)
กรรม รวมทั้งการกระทำ ที่เป็นหน้าที่การงาน
จนถึงการกระทำ ที่เป็นบุญเป็นบาป

ดังนั้น หากเราแยกแยะความแตกต่าง
ระหว่างกรรมดี และกรรมชั่วได้
เราจะสามารถมองเห็น ข้อดีของกรรมดี
และข้อเสียของกรรมชั่ว เชื่อว่าทุกท่าน
เลือกทำกรรมดีอย่างแน่นอน

พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า
“สุกรํ สาธุนา สาธุ สาธุ ปาเปน ทุกฺกรํ
ปาปํ ปาเปน สุกรํ ปาปมริเยหิ ทุกฺกรํ"
แปลว่า

ความดี...คนดี...ทำได้ง่าย
ความดี...คนชั่ว...ทำได้ยาก
ความชั่ว...คนชั่ว...ทำได้ง่าย
ความชั่ว...คนดี...ทำได้ยาก

พุทธพจน์นี้ เป็นความจริงอย่างยิ่ง
ความดี...คนชั่ว...ทำได้ยาก
คำว่า “ยาก”
ไม่ได้หมายความว่า ทำไม่ได้
ส่วนใหญ่จะยากกับคนที่มีข้ออ้าง
แต่ไม่ยากสำหรับคนที่คิดจะทำ
จริงๆ แล้ว ดี-ชั่ว ขึ้นอยู่กับสิทธิ์
ของแต่ละคน ที่ท่านเป็นผู้ลิขิตเอง

ผู้ใดทำความดี ผู้นั้นก็คือ “คนดี”
ผู้ใดทำความชั่ว ผู้นั้นก็คือ “คนชั่ว”

ใครรู้ว่าตัวเองทำสิ่งดีอยู่แล้ว
ก็ควรทำดีต่อไป หรือทำดีให้ดียิ่งขึ้น
หากใครรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นไม่ดี หรือเป็นบาป
ก็คิดใหม่ทำใหม่ ตราบใดยังมีลมหายใจอยู่
ถือว่าเรายังมีโอกาสแก้ไขใหม่ได้

สังคมให้โอกาสเสมอ
คนทำผิด ถ้ารู้ว่าผิด
ยังดีกว่าคนทำผิด แล้วไม่รู้ตัวว่าผิด

ความดีไม่มีขาย อยากได้ต้องทำเอง



ลุงยุทธ…สะดุดคิด







กราบขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงค่ะและขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ :

Facebook อ. ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง

https://www.facebook.com/theerayuth.praft