« ตอบ #80 เมื่อ: พฤษภาคม 17, 2017, 06:27:28 pm »
มันเบื่อ
ปฏิบัติธรรม...ทำไม...ใจมันเบื่อ
จะไม่เบื่อ...ไปได้...อย่างไรไหว
ปฏิบัติธรรม...มุ่งให้ผล...เกิดไวไว
พอไม่ได้...ใจก็เบื่อ...เอือมระอา
ปฏิบัติธรรม...ค่อยทำไป...อย่ารีบเร่ง
เดี๋ยวก็เซ็ง...เพราะทำไป...ไม่หรรษา
ปฏิบัติธรรม...ให้มีสุข...อย่าระอา
ให้เห็นว่า...มาเรียนรู้...ดูกายใจ
กายน่าเรียน...มากมาย...ตั้งหลายอย่าง
ยืนเดินย่าง...แต่ละอย่าง...มีนิ่งไหว
หายใจเข้า...หายใจออก...ต้องเปลี่ยนไป
สังเกตได้...หากไม่เปลี่ยน...ทุกข์จริงนา
เรียนรู้ใจ...เรียนไป...ยิ่งสนุก
มีสุขทุกข์...เบื่อเหงาเศร้า...แปรเปลี่ยนหนา
โลภโกรธหลง...ปลงหงุดหงิด...คิดนานา
จึงรู้ว่า...มันมีค่า...ไม่จีรัง
เรียนรู้ไป...ให้เห็น...เป็นไตรลักษณ์
ให้รู้จัก...ไม่ใช่เรา...อย่าตั้งหวัง
มันไม่เที่ยง...มันไม่ทน...จงระวัง
หากพลาดพลั้ง...ยึดเป็นเรา...เศร้าทุกข์ใจ
แท้ที่จริง...มันเป็นเพียง...ธรรมชาติ
ที่ประกาศ...เป็นรูปนาม...ใช่คนไม่
ไม่เป็นหญิง...ไม่เป็นชาย...หรือเป็นใคร
เห็นจริงได้...ไม่ยึดไว้...ใจสุขเอย
ธีรยุทธ เวชเจริญยิ่ง
ที่มา : Facebook Theerayuth Vecharoenying
https://www.facebook.com/theerayuthv
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 19, 2017, 03:56:16 pm โดย ยาใจ »
เข้าสู่ระบบ
